2. Al-Baqarah

மேலும், விவாகரத்துச் செய்யப்பட்ட பெண்களுக்கு (தங்கள் ‘இத்தா’க்காலங்களில்) முறைப்படி (கணவனுடைய சொத்திலிருந்தே உணவு, உடை போன்றவைக்காக) செலவினம் (பெறப் பாத்தியம்) உண்டு. (அவ்வாறு அவர்களுக்குச் செலவினம் கொடுப்பது) பயபக்தியுடையோர் மீது கடமையாகும்.

And for divorced women, maintenance (should be provided) on reasonable (scale). This is a duty on Al-Muttaqûn (the pious - See V.2:2).

நீங்கள் விளங்கிக் கொள்வதற்காக தன்னுடைய வசனங்களை அல்லாஹ் உங்களுக்கு இவ்வாறு விளக்குகிறான்.

Thus Allâh makes clear His Ayât (Laws) to you, in order that you may understand.

(நபியே!) மரணத்திற்குப் பயந்து தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறினார்களே, அத்தகையோர்பால், நீர் பார்க்கவில்லையா? அவர்களோ ஆயிரக்கணக்கில் இருந்தனர். அப்போது அல்லாஹ் அவர்களிடம் “நீங்கள் இறந்துவிடுங்கள்” எனக் கூறினான், (அவர்கள் இறப்பெய்தி விட்டனர்.) பின்னர், அவர்களை உயிர்ப்பித்தான்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் மனிதர்கள் மீது பேரருளுடையன்; எனினும், மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் நன்றி செலுத்துவதில்லை.

Did you (O Muhammad صلى الله عليه وسلم) not think of those who went forth from their homes in thousands, fearing death? Allâh said to them, "Die". And then He restored them to life. Truly, Allâh is full of bounty to mankind, but most men thank not.

(விசுவாசிகளே!) நீங்கள் அல்லாஹ்வுடைய பாதையில் போரிடுங்கள், நிச்சயமாக அல்லாஹ் செவியேற்கிறவன், நன்கறிகிறவன் என்பதையும் உறுதியாக அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

And fight in the Way of Allâh and know that Allâh is All-Hearer, All-Knower.

(கஷ்டத்தில் இருப்பவர்களுக்காக) அழகிய கடனை, அல்லாஹ்வுக்காகக் கடன் கொடுப்பவன் யார்? அப்பொழுது அதை அவருக்கு அநேக மடங்குகளாக அவன் இரட்டிப்பாக்கித் தருவான். அல்லாஹ் (பொருளாதாரத்தைச் சிலருக்குச்) சுருக்குகிறான், (சிலருக்கு) அவன் விரிவாக்குகிறான். அன்றியும் அவனின் பக்கமே நீங்கள் மீட்டப்படுவீர்கள்.

Who is he that will lend to Allâh a goodly loan so that He may multiply it to him many times? And it is Allâh that decreases or increases (your provisions), and unto Him you shall return.

(நபியே!) மூஸாவுக்குப் பின் இஸ்ராயீலின் மக்களில் இருந்த தலைவர்கள்பால் நீர் பார்க்கவில்லையா? அவர்கள் தங்கள் நபியிடம் “எங்களுக்கு(த் தலைமை வகிக்க) ஓர் அரசனை அனுப்பி வையும், அல்லாஹ்வுடைய பாதையில் நாங்கள் போரிடுகிறோம்” என்று கூறியபொழுது அவர், “போரிடுவது உங்கள் மீது விதிக்கப்பட்டுவிட்டால், நீங்கள் போரிடாமலே இருந்துவிடலாம் அல்லவா?” என்று கேட்டார். (அதற்கு) அவர்கள் “எங்கள் வீடுகளையும் எங்கள் மக்களையும் விட்டு திட்டமாக நாங்கள் வெளியேற்றப்பட்டிருக்க, அல்லாஹ்வுடைய பாதையில் நாங்கள் போரிடாமலிருக்க எங்களுக்கென்ன?” என்று கூறினார்கள். பின்னர், அவர்கள் மீது போரிடுவது கடமையாக்கப்பட்ட போது அவர்களில் சிலரைத் தவிர (மற்றவர்கள்) புறமுதுகிட்டு (த்திரும்பிவிட்டனர்). இன்னும் அநியாயக்காரர்களை அல்லாஹ், நன்கறிந்தவன்.

Have you not thought about the group of the Children of Israel after (the time of) Mûsâ (Moses)? When they said to a Prophet of theirs, "Appoint for us a king and we will fight in Allâh’s Way." He said, "Would you then refrain from fighting, if fighting was prescribed for you?" They said, "Why should we not fight in Allâh’s Way while we have been driven out of our homes and our children (families have been taken as captives)?" But when fighting was ordered for them, they turned away, all except a few of them. And Allâh is All-Aware of the Zâlimûn (polytheists and wrong-doers).

மேலும், அவர்களுடைய நபி அவர்களிடம் “நிச்சயமாக அல்லாஹ், ‘தாலூத்தை உங்களுக்கு அரசராக அனுப்பியிருக்கிறான்” என்று கூறினார். அ(தற்க)வர்கள், “நாங்களே அவரைவிட அரசாட்சி புரிய மிகத் தகுதியுடையவர்களாக இருக்க எங்கள் மீது அவருக்கு எவ்வாறு அரசுரிமை ஏற்படும்?” என்று கூறினார்கள். (அதற்கு) “நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள்மீது (அரசாட்சி புரிய) அவரைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கின்றான். (யுத்தக்) கல்வியிலும், தேகத்திலும் உங்களைவிட அவருக்கு விசாலத்தை அதிகப்படுத்தியுமிருக்கின்றான். மேலும், அல்லாஹ் தான் நாடியவருக்குத் தன்னுடைய ஆட்சியை அளிப்பான். மேலும், அல்லாஹ் அதிக விசாலமானவன், நன்கறிந்தவன்” என்று (அவர்களுடைய நபியாகிய) அவர் கூறினார்.

And their Prophet (Samuel عليه السلام) said to them, "Indeed Allâh has appointed Tâlût (Saul) as a king over you." They said, "How can he be a king over us when we are fitter than him for the kingdom, and he has not been given enough wealth." He said: "Verily, Allâh has chosen him above you and has increased him abundantly in knowledge and stature. And Allâh grants His kingdom to whom He wills. And Allâh is All-Sufficient for His creatures’ needs, All-Knower."

இன்னும், அவர்களுடைய நபி அவர்களிடம் “நிச்சயமாக அவருடைய அரசுரிமைக்கு அடையாளமாவது ஒருபேழை உங்களிடம் வருவதாகும். அதில், உங்கள் இரட்சகனிடமிருந்து ஓர் அமைதியும், மூஸாவின் சந்ததியினரும் ஹாரூன் உடைய சந்ததியினரும் விட்டுச் சென்றதில் மீதமுள்ளதும் இருக்கும். அதை மலக்குகள் சுமந்து வருவர், நீங்கள் விசுவாசிகளாக இருந்தால், நிச்சயமாக உங்களுக்கு அதில் ஓர் அத்தாட்சி இருக்கின்றது” என்று கூறினார்.

And their Prophet (Samuel عليه السلام) said to them: Verily! The sign of His kingdom is that there shall come to you At-Tâbût (a wooden box), wherein is Sakînah ¹ (peace and reassurance) from your Lord and a remnant of that which Mûsâ (Moses) and Hârûn (Aaron) left behind, carried by the angels. Verily, in this is a sign for you if you are indeed believers.

1. Narrated Al-Barâ’: A man was reciting Sûrah Al-Kahf and his horse was tied with two ropes beside him. A cloud came down and spread over that man, and it kept on coming closer and closer to him till his horse started jumping (as if afraid of something). When… Show more

   Narrated Al-Barâ’: A man was reciting Sûrah Al-Kahf and his horse was tied with two ropes beside him. A cloud came down and spread over that man, and it kept on coming closer and closer to him till his horse started jumping (as if afraid of something). When it was morning, the man came to the Prophet صلى الله عليه وسلم and told him of that experience. The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "That was As-Sakînah (tranquillity or peace and reassurance along with angels), which descended because of (the recitation of) the Qur’ân." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 6, Hadîth No.531).

பின்னர், தாலூத் படைகளுடன் புறப்பட்டபோது, அவர் (தன் படையினரிடம்,) “நிச்சயமாக (வழியில்) அல்லாஹ் ஓர் ஆற்றைக்கொண்டு உங்களைச் சோதிக்கக்கூடியவனாக இருக்கிறான்; ஆகவே, (உங்களில்), எவர் அதிலிருந்து குடிக்கின்றாரோ அவர் என்னைச்சார்ந்தவரல்லர். இன்னும் அதிலிருந்து தன் கரத்தினால் ஒரு சிறங்கை (நீரை) அள்ளியவரைத்தவிர எவர் அதை (விட அதிகமாக) சுவைக்கவில்லையோ நிச்சயமாக அவர் என்னைச் சார்ந்தவர் எனக்கூறினார். ஆனால், அவர்களில் சொற்பமானவர்களைத் தவிர (மற்றவர்கள்) அதிலிருந்து (அதிகமாக) பருகிவிட்டனர். பின்னர், அவரும் அவருடன் இருந்த விசுவாசிகளும் அதனைக் கடந்தபொழுது, இன்று ஜாலூத்துடனும், அவனுடைய படைகளுடனும் (போரிட) எங்களுக்குச் சக்தி இல்லை என்று (அதிகமாக நீர் பருகினோர்) கூறி விட்டனர். (அவர்களில்) நிச்சயமாக நாங்கள் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கக்கூடியவர்கள் என உறுதி கொண்டிருந்தார்களே அத்தகையவர்கள் (மற்றவர்களிடம்), “எத்தனையோ சிறு கூட்டத்தினர், பெருங்கூட்டத்தினரை அல்லாஹ்வின் அனுமதி கொண்டு வென்றிருக்கிறார்கள் மேலும், அல்லாஹ் பொறுமையாளர்களுடன் இருக்கின்றான்” என்று கூறினார்கள்.

Then when Tâlût (Saul) set out with the army, he said: "Verily! Allâh will try you by a river. So whoever drinks thereof, he is not of me, and whoever tastes it not, he is of me, except him who takes (thereof) in the hollow of his hand." Yet, they drank thereof, all, except a few of them. So when he had crossed it (the river), he and those who believed with him, they said: "We have no power this day against Jâlût (Goliath) and his hosts." But those who knew with certainty that they were going to meet Allâh, said: "How often a small group overcame a mighty host by Allâh’s Leave?" And Allâh is with As-Sâbirûn (the patient).

மேலும், அவர்கள் ஜாலூத்தையும் அவனுடைய படைகளையும் எதிர்க்க (நேருக்கு நேர் முன்னேறி) வெளிப்பட்டபொழுது, “எங்கள் இரட்சகனே! நீ எங்கள் மீது பொறுமையைப் பொழிவாயாக! மேலும், எங்கள் பாதங்களை உறுதிப்படுத்துவாயாக! அன்றியும், நிராகரித்துக் கொண்டிருக்கிற இக்கூட்டத்தினர் மீது (நாங்கள் வெற்றிபெற) எங்களுக்கு நீ உதவியும் புரிவாயாக” என்று பிரார்த்தனை செய்து) கூறினார்கள்.

And when they advanced to meet Jâlût (Goliath) and his forces, they invoked: "Our Lord! Pour forth on us patience, and set firm our feet and make us victorious over the disbelieving people."

ஆதலால் அவர்கள், அல்லாஹ்வின் அனுமதிகொண்டு அவர்களை தோல்வியுறச் செய்தனர். ‘ஜாலூத்’தை தாவூத் கொன்று விட்டார், பின்னர் அவருக்கு அல்லாஹ் அரசுரிமையையும் (போர்க் கவசம் செய்வது போன்ற) ஞானத்தையும் அளித்து, தான் நாடியவற்றை அவருக்குக் கற்பித்தும் கொடுத்தான். இன்னும், மனிதர்களில் சிலரை அவர்களில் சிலரைக் கொண்டு அல்லாஹ் தடுக்காவிட்டால் இப்பூமி சீர்கெட்டுவிடும். ஆயினும், அல்லாஹ் அகிலத்தார் மீது மிகக் கிருபையுடையவன்.

So they routed them by Allâh’s Leave and Dâwûd (David) killed Jâlût (Goliath), and Allâh gave him [Dâwûd (David)] the kingdom [after the death of Tâlût (Saul) and Samuel] and Al-Hikmah (Prophethood),¹ and taught him of that which He willed. And if Allâh did not check one set of people by means of another, the earth would indeed be full of mischief. But Allâh is full of bounty to the ‘Âlamîn (mankind, jinn and all that exists).

1. See Tafsir At-Tabarî, Vol.2, Page 632.

இவை அல்லாஹ்வுடைய வசனங்கள். நாம் இவற்றை (நபியே!) உம்மீது உண்மையாக ஓதிக் காண்பிக்கிறோம், மேலும், நிச்சயமாக நீர், (நமது) தூதர்களில் (ஒருவராக) இருக்கிறீர்.,

These are the Verses of Allâh, We recite them to you (O Muhammad صلى الله عليه وسلم) in truth, and surely, you are one of the Messengers (of Allâh).¹

1. A. Narrated Jâbir bin ‘Abdullâh رضي الله عنهما: The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "I have been given five (things) which were not given to any one else before me: a) Allâh made me victorious by awe, (by His frightening my enemies) for a distance of one… Show more

   A. Narrated Jâbir bin ‘Abdullâh رضي الله عنهما: The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "I have been given five (things) which were not given to any one else before me:

   a) Allâh made me victorious by awe, (by His frightening my enemies) for a distance of one month’s journey.

   b) The earth has been made for me (and for my followers) a place for praying and a thing to purify (perform Tayammum), therefore anyone of my followers can pray wherever he is, at the time of prayer.

   c) The booty has been made Halâl (lawful) to me yet it was not lawful to anyone else before me.

   d) I have been given the right of intercession (on the Day of Resurrection).

   e) Every Prophet used to be sent to his nation only, but I have been sent to all mankind." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 1, Hadîth No.331).

   B. Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم said, "My similitude in comparison with the other Prophets before me is that of a man who has built a house nicely and beautifully, except for a place of one brick in a corner. The people go round about it and wonder at its beauty, but say: ‘Would that this brick be put in its place!’ So I am that brick, and I am the last (end) of the Prophets." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 4, Hadîth No.735).

   C. Narrated Ibn Mas‘ûd رضي الله عنه: As if I saw the Prophet صلى الله عليه وسلم talking about one of the Prophets whose nation had beaten him and caused him to bleed, while he was cleaning the blood off his face and saying, "O Allâh! Forgive my nation, for they have no knowledge." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 4, Hadîth No.683).

   D. Narrated ‘Âishah رضي الله عنها and Ibn ‘Abbâs رضي الله عنهما: On his death-bed, Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم put a sheet over his face and when he felt hot, he would remove it from his face. When in that state (of putting and removing the sheet) he said, "May Allâh’s Curse be on the Jews and the Christians for they built places of worship at the graves of their Prophets." (By that) he intended to warn (the Muslims) from what they (i.e., Jews and Christians) had done. (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 4, Hadîth No.660).

   E. Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "The Isrâelis used to be ruled and guided by Prophets. Whenever a Prophet died, another would take over his place. There will be no Prophet after me, but there will be caliphs who will increase in number." The people asked, "O Allâh’s Messenger! What do you order us (to do)?" He said, "Obey the one who will be given the Bai‘a - pledge first.* Fulfil their (i.e. the caliphs’) rights, for Allâh will ask them about (any shortcomings in) ruling those whom Allâh has put under their guardianship." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 4, Hadîth No. 661).

   * If the Bai‘a (pledge) is given to a caliph and after a while another caliph is given the Bai‘a (pledge) by some members of the society, the common Muslims should abide by the Bai‘a (pledge) given to the first caliph, for the election of the second is invalid.

அத்தூதுவர்கள் அவர்களில் சிலரைச் சிலரைவிட நாம் மேன்மையாக்கியிருக்கின்றோம். அவர்களில் அல்லாஹ் பேசியவருமிருக்கிறார். அவர்களில் சிலரை பதவிகளில் அவன் உயர்த்தியும் இருக்கின்றான். மேலும், மர்யமுடைய குமாரர் ஈஸாவுக்கு நாம் தெளிவான அத்தாட்சிகளைக் கொடுத்து (ருஹுல் குதுஸ் என்னும்) பரிசுத்த ஆவியைக் கொண்டும் அவரை நாம் பலப்படுத்தினோம். இன்னும், அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவர்களுக்குப் பின்னருள்ளவர்கள், தங்களிடம் தெளிவான அத்தாட்சிகள் வந்த பின்னரும் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்திருக்க மாட்டார்கள். ஆயினும், அவர்களோ (தங்களுக்குள்) வேறுபாடு கொண்டனர். ஆகவே அவர்களில் விசுவாசங்கொண்டவரும் உள்ளனர்; அவர்களில் நிராகரித்து விட்டவரும் உள்ளனர்; மேலும், அல்லாஹ் நாடினால் அவர்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்திருக்க மாட்டார்கள். எனினும், அல்லாஹ் தான் நாடியதைச் செய்கிறான்.

Those Messengers! We preferred some of them to others; to some of them Allâh spoke (directly); others He raised to degrees (of honour); and to ‘Îsâ (Jesus), the son of Maryam (Mary), We gave clear proofs and evidence, and supported him with Rûh-ul-Qudus [Jibrael (Gabriel)]. If Allâh had willed, succeeding generations would not have fought against each other, after clear Verses of Allâh had come to them, but they differed - some of them believed and others disbelieved. If Allâh had willed, they would not have fought against one another, but Allâh does what He likes.

விசுவாசங்கொண்டோரே! எந்த விதமான பேரமும், நட்பும், பரிந்துரையும் இல்லாத நாள் வருமுன் உங்களுக்கு நாம் அளித்தவற்றிலிருந்து செலவு செய்யுங்கள். இன்னும் நிராகரிக்கக் கூடியவர்கள் - அவர்கள்தாம் அநியாயக்காரர்கள்.

O you who believe! Spend of that with which We have provided for you, before a Day comes when there will be no bargaining, nor friendship, nor intercession. And it is the disbelievers who are the Zâlimûn (wrong-doers).

அல்லாஹ் (எத்தகையவனென்றால்) அவனைத் தவிர (வணக்கத்திற்குரிய வேறு) நாயன் இல்லை. (அவன்) ஜீவனுள்ளவன், (என்றென்றும்) நிலைத்திருப்பவன், அவனை சிறு துயிலும், உறக்கமும், பீடிக்காது. வானங்களிலுள்ளவையும், பூமியிலுள்ளவையும் அவனுக்கே உரியன; அவனுடைய அனுமதியின்றி அவனிடத்தில் பரிந்து பேசுபவர் யார்? அவர்களுக்கு முன்னால் இருப்பவற்றையும், பின்னால் இருப்பவற்றையும் அவன் நன்கறிவான். அவன் நாடியவையன்றி அவனுக்குத் தெரிந்தவற்றிலிருந்து யாதொன்றையும் முற்றிலும் (மற்றெவரும்) அறிந்து கொள்ளமாட்டார்கள். அவனுடைய ‘குர்ஸிய்யு’ வானங்களிலும், பூமியிலும் விசாலமாக (பரவி) இருக்கின்றது. அவ்விரண்டையும் காப்பது அவனுக்குச் சிரமத்தை உண்டாக்காது. மேலும் அவன் மிக்க உயர்ந்தவன், மகத்துவமிக்கவன்.

Allâh! Lâ ilâha illa Huwa (none has the right to be worshipped but He), Al-Hayyul-Qayyum (the Ever Living, the One Who sustains and protects all that exists). Neither slumber nor sleep overtakes Him. To Him belongs whatever is in the heavens and whatever is on the earth. Who is he that can intercede with Him except with His Permission? He knows what happens to them (His creatures) in this world, and what will happen to them in the Hereafter. And they will never compass anything of His Knowledge except that which He wills. His Kursî ¹ extends over the heavens and the earth, and He feels no fatigue in guarding and preserving them. And He is the Most High, the Most Great. [This Verse 2:255 is called Ayat-ul-Kursî ]

1. . Kursî: literally a footstool or chair, and sometimes wrongly translated as Throne. The Kursî mentioned in this Verse should be distinguished from the ‘Arsh (Throne) mentioned in V.7:54, 10:3, 85:15 and elsewhere. Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم said:… Show more

   . Kursî: literally a footstool or chair, and sometimes wrongly translated as Throne. The Kursî mentioned in this Verse should be distinguished from the ‘Arsh (Throne) mentioned in V.7:54, 10:3, 85:15 and elsewhere. Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم said: "The Kursî compared to the ‘Arsh is nothing but like a ring thrown out upon open space of the desert." If the Kursî extends over the entire universe, then how much greater is the ‘Arsh Indeed Allâh, the Creator of both the Kursî and the ‘Arsh , is the Most Great. Ibn Taimiyah said:

   a) To believe in the Kursî

   b) To believe in the ‘Arsh (Throne). It is narrated from Muhammad bin ‘Abdullâh and from other religious scholars that the Kursî is in front of the ‘Arsh (Throne) and it is at the level of the Feet. [Fatawa Ibn Taimiyah , Vol.5, Pages 54,55]

   Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم ordered me to guard the Zakât revenue of Ramadân. Then somebody came to me and started stealing of the foodstuff. I caught him and said, "I will take you to Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم!" Then Abu Hurairah described the whole narration and said: That person said (to me), "(Please don’t take me to Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم and I will tell you a few words by which Allâh will benefit you). When you go to your bed, recite Ayat-ul-Kursî , (2:255) for then there will be a guard from Allâh who will protect you all night long, and Satan will not be able to come near you till dawn." (When the Prophet صلى الله عليه وسلم heard the story) he said (to me), "He (who came to you at night) told you the truth although he is a liar; and it was Satan." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 6, Hadîth No.530).

(சத்திய இஸ்லாம்) மார்க்கத்தில் எத்தகைய நிர்ப்பந்தமுமில்லை. (ஏனெனில்) வழிகேட்டிலிருந்து நேர்வழி திட்டமாகத் தெளிவாகி விட்டது. ஆகவே, எவர் தாகூத்தை (ஷைத்தானை) நிராகரித்து விட்டு அல்லாஹ்வை விசுவாசிக்கிறாரோ அவர் திட்டமாக அறுந்துபோகாத பலமான கயிற்றைப் பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டார். மேலும் அல்லாஹ் செவியேற்கிறவன், நன்கறிகிறவன்.(9)

There is no compulsion in religion. Verily, the Right Path has become distinct from the wrong path. Whoever disbelieves in Tâghût ¹ and believes in Allâh, then he has grasped the most trustworthy handhold that will never break. And Allâh is All-Hearer, All-Knower.

1. الطاغوت هو كل ما عبد من دون الله إلا من لم يرض بعبادته فلا يعتبر طاغوتا The word Tâghût covers a wide range of meanings: It means anything worshipped other than the Real God (Allâh), but the one who does not accept to be worshipped will not be considered as a… Show more

   الطاغوت هو كل ما عبد من دون الله إلا من لم يرض بعبادته فلا يعتبر طاغوتا The word Tâghût covers a wide range of meanings: It means anything worshipped other than the Real God (Allâh), but the one who does not accept to be worshipped will not be considered as a Tâghût, i.e. all the false deities. It may be Satan, devils, idols, stones, sun, stars, angels, human beings, who were falsely worshipped and taken as Tâghûts Likewise saints, graves, rulers, leaders, etc., are falsely worshipped and wrongly followed. Sometimes "Tâghût" means a false judge who gives a false judgement (see V.4:60). [See Tafsir Ibn Kathir and (V.4:51)].

“அல்லாஹ் விசுவாசங்கொண்டோருக்குப் பாதுகாவலன், அவர்களை இருள்களிலிருந்து பேரொளியின்பால் அவன் வெளிப்படுத்துகிறான். மேலும், (அல்லாஹ்வை) நிராகரித்தோர் - அவர்களின் பாதுகாலர்கள் “தாகூத்” (என்ற ஷைத்தான்கள்) தான் அவர்கள், அவர்களைப் பேரொளியிலிருந்து இருள்களின்பால் வெளிப்படுத்துகின்றனர். அவர்கள் நரகவாசிகள், அவர்கள் அதில் நிரந்தரமாகத்தங்கி இருப்பவர்கள்.

Allâh is the Walî (Protector or Guardian) of those who believe. He brings them out from darkness into light. But as for those who disbelieve, their Auliyâ (supporters and helpers) are Tâghût [false deities and false leaders], they bring them out from light into darkness. Those are the dwellers of the Fire, and they will abide therein forever. (See V.2:81,82)

அல்லாஹ் தனக்கு ஆட்சியைக் கொடுத்ததற்காக அவன் (நன்றி கொன்றவனாக) இப்ராஹீமிடம் அவருடைய இரட்சகனைப்பற்றித் தர்க்கம் செய்தவனை (நபியே!) நீர் பார்க்கவில்லையா? அதுசமயம் இப்ராஹீம் “எவன் உயிர் கொடுக்கவும், மரணத்தை அளிக்கவும் செய்கின்றானோ அவன்தான் என்னுடைய இரட்சகன் என்று கூறினார். (அப்போது) அவன் “நானும் உயிர்ப்பிக்கச் செய்வேன், மரணிக்கவும் வைப்பேன்” என்று கூறினான். (அதற்கு) இப்ராஹீம் “அப்படியாயின் நிச்சயமாக அல்லாஹ் சூரியனைக் கிழக்கிலிருந்து (உதிக்கச் செய்து) கொண்டு வருகின்றான். நீ அதை மேற்கிலிருந்து கொண்டு வா” எனக்கூறினார். ஆகவே, நிராகரித்த அவன் (பதில் கூற இயலாது) திகைப்பில் ஆழ்த்தப்பட்டான். மேலும், அல்லாஹ் அநியாயம் செய்து கொண்டிருக்கிற கூட்டத்தார்க்கு நேர்வழி காட்டமாட்டான்.

Have you not looked at him who disputed with Ibrâhîm (Abraham) about his Lord (Allâh), because Allâh had given him the kingdom? When Ibrâhîm (Abraham) said (to him): "My Lord (Allâh) is He Who gives life and causes death." He said, "I give life and cause death." Ibrâhîm (Abraham) said, "Verily! Allâh brings the sun from the east; then bring it you from the west." So the disbeliever was utterly defeated. And Allâh guides not the people, who are Zâlimûn (wrong-doers).

அல்லது ஒரு கிராமத்தின் பக்கமாகச் சென்றவரைப் போல் (நபியே! நீர் பார்க்கவில்லையா? அவர்) அதிலுள்ள முகடுகளின்மீது அவை வீழ்ந்து கிடக்கக் கண்டு, இதனை எவ்வாறு இது இறந்தபின் அல்லாஹ் உயிர்ப்பிப்பான் என்று கூறினார். ஆகவே, அல்லாஹ் அவரை நூறு ஆண்டுகள் வரை மரணித்திருக்கச் செய்து பின்னர் அவரை உயிர்ப்பித்து (அவரிடம்) “நீர் எவ்வளவு காலம் இருந்தீர் எனக் கேட்டான். அ(தற்க)வர் “ஒரு நாள் அல்லது ஒரு நாளில் சில பாகம் இருந்தேன்” எனக் கூறினார். (அதற்கு அல்லாஹ்) “அன்று! நீர் நூறு வருடங்கள் (இந்நிலையில்) இருந்தீர்” என்று கூறினான். ஆகவே, உம்முடைய உணவையும், உம்முடைய பானத்தையும் நீர் நோக்குவீராக! அவை எவ்வித மாறுதலும் அடையவில்லை. இன்னும், உம்முடைய கழுதையின்பால் நோக்குவீராக! மனிதர்களுக்கு உம்மை ஓர் அத்தாட்சியாக நாம் ஆக்குவதற்காவும் (மரணிக்கச்செய்து உம்மை உயிர்கொடுத்து எழுப்பினோம்) இன்னும், (அக்கழுதையின் எலும்புகளின்பால் எவ்வாறு அவைகளைச் சேர்த்து பின்னர் அதன்மீது மாமிசத்தை அணிவிக்கின்றோம்” என்று நீர் நோக்குவீராக: பின்னர் அவருக்குத் தெளிவானபோது அவர் “நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஒவ்வொரு பொருளின் மீதும் மிக்க ஆற்றலுடையவன் என்று நான் அறிகிறேன்” என்று கூறினார்.

Or like the one who passed by a town while it had tumbled over its roofs. He said: "Oh! How will Allâh ever bring it to life after its death?" So Allâh caused him to die for a hundred years, then raised him up (again). He said: "How long did you remain (dead)?" He (the man) said: "(Perhaps) I remained (dead) a day or part of a day". He said: "Nay, you have remained (dead) for a hundred years, look at your food and your drink, they show no change; and look at your donkey! And thus We have made of you a sign for the people. Look at the bones, how We bring them together and clothe them with flesh". When this was clearly shown to him, he said, "I know (now) that Allâh is Able to do all things."

இன்னும், இப்றாஹீம், “என் இரட்சகனே! மரணித்தோரை நீ எவ்வாறு உயிர்ப்பிப்பாய்? என்பதை நீ எனக்குக் காண்பிப்பாயாக” எனக் கூறிய போது அவன், “நீர் நம்பவில்லையா?” என்று கேட்டான், அ(தற்க)வர் “ஏன் இல்லை? (நம்பிக்கைக் கொண்டிருக்கிறேன்) என்னுடைய இதயம் அமைதியடைவதற்காக” என அவர் கூறினார். (அதற்கு அல்லாஹ்) “பறவைகளிலிருந்து நான்கைப் பிடித்து பின்னர் நீர் அவைகளைத் துண்டாக்கி அவற்றிலிருந்து ஒரு பகுதியை ஒவ்வொரு மலையின் மீதும் வைத்து விடுவீராக! பின்னர் நீர் அழைப்பீராக! அவை உம்மிடம் வேகமாய் வந்து சேரும். மேலும் நிச்சயமாக அல்லாஹ் (யாவரையும்) மிகைத்தவன், தீர்க்கமான அறிவுடையவன் என்பதை நீர் அறிந்து கொள்வீராக” எனக் கூறினான்.

And (remember) when Ibrâhîm (Abraham) said, "My Lord! Show me how You give life to the dead." He (Allâh) said: "Do you not believe?" He [Ibrâhîm (Abraham)] said: "Yes (I believe), but to be stronger in Faith." He said: "Take four birds, then cause them to incline towards you (then slaughter them, cut them into pieces), and then put a portion of them on every hill, and call them, they will come to you in haste. And know that Allâh is All-Mighty, All-Wise."

அல்லாஹ்வுடைய பாதையில் தங்களுடைய செல்வங்களைச் செலவு செய்கின்றார்களே அத்தகையோரின் உதாரணம்: ஒரு வித்தின் உதாரணத்தை போன்றிருக்கின்றது. அது ஏழு கதிர்களை முளைப்பித்தது, ஓவ்வொரு கதிரிலும் நூறு வித்துக்கள் உள்ளன. இன்னும் அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்கு (இதை மேலும்) இருமடங்காக்குகிறான். அல்லாஹ் மிக்க விசாலமானவன், யாவற்றையும் அறிகிறவன்.

The likeness of those who spend their wealth in the Way of Allâh, is as the likeness of a grain (of corn); it grows seven ears, and each ear has a hundred grains. Allâh gives manifold increase to whom He wills. And Allâh is All-Sufficient for His creatures’ needs, All-Knower.

தங்களுடைய செல்வங்களை அல்லாஹ்வுடைய பாதையில் செலவு செய்து (அப்பொருளைக்கொடுக்கப்பட்டவனுக்குத்) தாங்கள் செலவு செய்ததை அதன் பின்னர் சொல்லிக் காட்டுவதையோ (வேறு விதமாக) நோவினை செய்வதையோ தொடர மாட்டார்களே அத்தகையோர் - அவர்களுக்கு யாதொரு பயமுமில்லை.

Those who spend their wealth in the Cause of Allâh, and do not follow up their gifts with reminders of their generosity or with injury, their reward is with their Lord. On them shall be no fear, nor shall they grieve.

எதனைத் துன்புறுத்தல் தொடர்கிறதோ அத்தகைய தர்மத்தைவிட இன்சொல்லும், மன்னிப்பும் மிகச் சிறந்தவையாகும். இன்னும், அல்லாஹ் தன் படைப்புகளை விட்டும்) தேவையற்றவன்; மிகவும் சகித்துக் கொள்ளக்கூடியவன்.

Kind words and forgiving of faults are better than Sadaqah (charity) followed by injury. And Allâh is Rich (Free of all needs) and He is Most-Forbearing.

விசுவாசங்கொண்டோரே! அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் விசுவாசங்கொள்ளாமலும், (முகஸ்துதிக்காக பிற) மனிதர்களுக்குக் காட்டுவதற்காகவும் தன் பொருளைச் செலவு செய்கிறவனைப்போல் நீங்கள் உங்களுடைய தர்மங்களைச் சொல்லிக் காண்பித்தும், நோவினை(கள்) செய்தும் (அதன் பலனை) வீணாக்கி விடாதீர்கள். ஆகவே அவனுடைய உதாரணம்: ஒரு வழுக்குப் பாறையைப் போன்றிருக்கின்றது; அதன்மீது மண் படிந்தது; அப்போது ஒரு பெரு மழை (பெய்து) அதைத் தொட்டது; அப்போது அதை வெறும் பாறையாக விட்டுவிட்டது. ஆகவே, அவர்கள் சம்பாதித்ததிலிருந்து எந்த ஒன்றின் மீதும் (அதன் பலனைப்பெற) சக்திபெறமாட்டார்கள். மேலும், அல்லாஹ் நிராகரிக்கும் சமூகத்தாரை நேரான வழியில் செலுத்தமாட்டான்.

O you who believe! Do not render in vain your Sadaqah (charity) by reminders of your generosity or by injury, like him who spends his wealth to be seen of men, and he does not believe in Allâh, nor in the Last Day. His likeness is the likeness of a smooth rock on which is a little dust; on it falls heavy rain which leaves it bare. They are not able to do anything with what they have earned. And Allâh does not guide the disbelieving people.

மேலும், தங்களுடைய செல்வங்களை அல்லாஹ்வுடைய பொருத்தத்தைத் தேடியும், தங்களுடைய மனங்களில்(தங்கள் செயல்களுக்கு அல்லாஹ் நற்கூலி நல்குவான் என்பதை) உறுதிப் படுத்திக் கொண்டும் செலவு செய்கின்றார்களே அத்தகையோருடைய தர்மத்துக்கு உதாரணம்: உயர்ந்த பூமியின் மீதுள்ள ஒரு தோட்டத்தை ஒத்திருக்கின்றது அதை ஒரு பெரு மழை தொட்டது. அப்போது அது இருமடங்கு பலனைத் தந்தது. பெரு மழை அதை தொடாவிடினும் சிறு தூறலே அதற்குப் போதுமானது; இன்னும் அல்லாஹ் நீங்கள் செய்பவற்றைப் பார்க்கின்றவன்.

And the likeness of those who spend their wealth seeking Allâh’s Pleasure while they in their ownselves are sure and certain that Allâh will reward them (for their spending in His Cause), is the likeness of a garden on a height; heavy rain falls on it and it doubles its yield of harvest. And if it does not receive heavy rain, light rain suffices it. And Allâh is All-Seer (knows well) of what you do.

உங்களில் ஒருவர் அவருக்குப் பேரீச்சை மரங்களும், திராட்சைக் கொடிகளும் நிறைந்த ஒரு தோப்பு இருந்து அதன் கீழ் நீரருவிகள் ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றன. அதில் அவருக்கு சகலவகைக் கனிகளும் உள்ளன, அந்நிலையில் அவரை வயோதிகம் பீடித்து விட்டது, (சம்பாதிக்க இயலாத)பலவீனமானவர்களான சந்ததிகளும் அவருக்கிருக்கின்றனர். அப்போது நெருப்பை தன்னில் கொண்ட புயற்காற்று அதனைத் தொட்டது, பின்னர் அது கரிந்து விடுவதை அவர் விரும்புவாரா? நீங்கள் சிந்தித்துணருவதற்காக அல்லாஹ் தன்னுடைய வசனங்களை உங்களுக்கு இவ்வாறு விளக்குகிறான்.

Would any of you wish to have a garden with date-palms and vines, with rivers flowing underneath, and all kinds of fruits for him therein, while he is striken with old age, and his children are weak (not able to look after themselves), then it is struck with a fiery whirlwind, so that it is burnt? Thus does Allâh make clear His Ayât (proofs, evidence, verses) to you that you may give thought.¹

1. ‘Umar رضي الله عنه said, "This is an example for a rich man who does good deeds out of obedience to Allâh, and then Allâh sends him Satan whereupon he commits sins till all his good deeds are lost." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 6, Hadîth No.62).

விசுவாசங்கொண்டோரே! நீங்கள் சம்பாதித்தவற்றிலிருந்தும், உங்களுக்குப் பூமியிலிருந்து நாம் வெளிப்படுத்தியவற்றிலிருந்தும் நல்லவைகளை (தர்மமாகச்) செலவு செய்யுங்கள், இன்னும், அதில் கெட்டதை செலவு செய்ய நீங்கள் நாடாதீர்கள், (காரணம் நல்லவையல்லாததை உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டால் வெட்க மேலீட்டால்) அ(துவிஷயத்)தில் கண்மூடினவர்களாகவே தவிர, அதை நீங்கள் எடுக்கக் கூடியவர்களல்லர். மேலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் தேவையற்றவன், மிக்க புகழுக்குரியவன் என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

O you who believe! Spend of the good things which you have (legally) earned, and of that which We have produced from the earth for you, and do not aim at that which is bad to spend from it, (though) you would not accept it save if you close your eyes and tolerate therein. And know that Allâh is Rich (Free of all needs), and Worthy of all praise.

(நீங்கள் தருமம் செய்வதால்) ஷைத்தான் உங்களுக்கு ஏழ்மையை அச்சுறுத்தி மானக்கேடானதைக் கொண்டு உங்களை அவன் ஏவுகிறான். (ஆனால்) அல்லாஹ்வோ தன்னிடமிருந்து பாவ மன்னிப்பையும், பேரருளையும் உங்களுக்கு வாக்களிக்கின்றான். மேலும், அல்லாஹ் மிக விசாலமானவன், (யாவற்றையும்) நன்கறிகிறவன்.

Shaitân (Satan) threatens you with poverty and orders you to commit Fahshâ (evil deeds, illegal sexual intercourse, sins); whereas Allâh promises you Forgiveness from Himself and Bounty, and Allâh is All-Sufficient for His creatures’ needs, All-Knower.

(அல்லாஹ்)தான் நாடியவர்களுக்கு (கல்வி) ஞானத்தைக் கொடுக்கின்றான். இன்னும், எவர் (கல்வி) ஞானம் கொடுக்கப்படுகின்றாரோ அவர் திட்டமாக அதிகமான நன்மைகளைக் கொடுக்கப்பட்டுவிடுகிறார். மேலும், அறிவாளிகளைத் தவிர வேறெவரும் உபதேசம் பெறமாட்டார்கள்.

He grants Hikmah¹ to whom He pleases, and he, to whom Hikmah is granted, is indeed granted abundant good. But none remember (will receive admonition) except men of understanding.

1. Hikmah literally means wisdom, but it means here the knowledge, and the understanding of the Qur’ân, and the Sunnah and one’s ability to speak and act in the correct and right way.

(நன்மைக்காக) செலவு வகையிலிருந்து நீங்கள் எதைச் செலவு செய்தபோதிலும், அல்லது நேர்ச்சையிலிருந்து நீங்கள் எதை நேர்ச்சை செய்தபோதிலும், அதனை நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்கறிவான். அன்றியும் அநியாயக்காரர்களுக்கு உதவிசெய்வோர் இல்லை.

And whatever you spend for spendings (e.g., in Sadaqah - charity for Allâh’s Cause) or whatever vow you make, be sure Allâh knows it all. And for the Zâlimûn (wrong-doers) there are no helpers.

தர்மங்களை நீங்கள் வெளிப்படையாகச் செய்தால் அதுவும் நல்லதே! மேலும், அதனை நீங்கள் மறைத்து ஏழைகளுக்கு நீங்கள் அதனைக் கொடுத்தால் அது உங்களுக்கு மிகச் சிறந்ததாகும். மேலும், அது உங்களுடைய சில பாவச் செயல்(களின் விளைவு)களை உங்களை விட்டுப் போக்கிவிடும். நீங்கள் செய்பவற்றை அல்லாஹ் நன்குணர்பவன்.

If you disclose your Sadaqât (alms-giving), it is well; but if you conceal them and give them to the poor, that is better for you. (Allâh) will expiate you some of your sins. And Allâh is Well-Acquainted with what you do.

(நபியே!) அவர்களை நேர்வழி நடத்தும் பொறுப்பு உம்மீதல்ல; எனினும், அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களை நேர் வழியில் செலுத்துகின்றான். (விசுவாசிகளே!) நல்லதிலிருந்து எதனை நீங்கள் செலவு செய்தபோதிலும், (அது) உங்களுக்கே (பயன்) தரக்கூடியதாகும்); மேலும், அல்லாஹ்வின் (சங்கையான) முகத்தைத் தேடியே அல்லாது நீங்கள் செலவு செய்யாதீர்கள்; நல்லதிலிருந்து எதனை நீங்கள் செலவு செய்தபோதிலும், உங்களுக்குப் பூரணமாகத் (திருப்பித்) தரப்படும். மேலும், நீங்கள் அநியாயம் செய்யப்படமாட்டிர்கள்.

Not upon you (Muhammad صلى الله عليه وسلم) is their guidance, but Allâh guides whom He wills. And whatever you spend in good, it is for yourselves, when you spend not except seeking Allâh’s Countenance. And whatever you spend in good, it will be repaid to you in full, and you shall not be wronged.

(விசுவாசங்கொண்டோரே! தர்மமானது!) அல்லாஹ்வுடைய பாதையில் (தங்களை முற்றிலும் போர் செய்வதற்கென அர்ப்பணஞ்செய்து தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளார்களே அத்தகைய ஏழைகளுக்குரியதாகும். (தங்களின் சொந்த வாழ்க்கைத் தேவைக்கு) பூமியில் பிராயாணம் செய்ய அவர்கள் சக்தி பெறமாட்டார்கள். (அன்றி, அவர்கள் பிறரிடம் யாசிக்காத அவர்களின்) பேணுதலினால் (அவர்களின் நிலையை அறியாதவர் அவர்களைச் சீமான்களென எண்ணுவர்). அவர்களுடைய அடையாளங்களால் நீர் அவர்களை அறிந்துகொள்வீர். அவர்கள் மனிதர்களிடத்தில் வருந்திக் கேட்கமாட்டார்கள். நல்லதிலிருந்து எதனை நீங்கள் செலவு செய்தபோதிலும் நிச்சயமாக அல்லாஹ் அதை நன்கறிந்தவன்.

(Charity is) for Fuqarâ (the poor), who in Allâh’s Cause are restricted (from travel), and cannot move about in the land (for trade or work). The one who knows them not, thinks that they are rich because of their modesty. You may know them by their mark, they do not beg of people at all.¹ And whatever you spend in good, surely, Allâh knows it well.

1. The Arabic word Ilhâfa literally means: "to beg with importunity," but Imâm Tabari in his Tafsir and the majority of the religious scholars agree that the Verse means: "They do not beg of people at all."

(விசுவாசங்கொண்டோரே) தங்கள் செல்வங்களை (தர்மத்திற்காக) இரவிலும், பகலிலும், இரகசியமாகவும், வெளிப்படையாகவும் செலவு செய்கின்றார்களே அத்தகையோர் - அவர்களுக்கு அவர்களுடைய கூலி அவர்களுடைய இரட்சகனிடத்தில் உண்டு. அவர்களுக்கு மறுமையில் யாதொரு பயமுமில்லை. (இம்மையில் விட்டுச் சென்றதைப் பற்றி) அவர்கள் கவலையும் அடையமாட்டார்கள்.

Those who spend their wealth (in Allâh’s Cause) by night and day, in secret and in public, they shall have their reward with their Lord. On them shall be no fear, nor shall they grieve.¹

1. Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "Seven people will be shaded by Allâh under His Shade on the Day (i.e. the Day of Resurrection) when there will be no shade except His. They are: a) a just ruler; b) a young man who has… Show more

   Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "Seven people will be shaded by Allâh under His Shade on the Day (i.e. the Day of Resurrection) when there will be no shade except His. They are:

   a) a just ruler;

   b) a young man who has been brought up in the worship of Allâh, [i.e. worships Allâh (Alone) sincerely from his childhood];

   c) a man whose heart is attached to the mosques (who offers the five compulsory congregational prayers in the mosques);

   d) two persons who love each other only for Allâh’s sake, and they meet and part in Allâh’s Cause only;

   e) a man who refuses the call of a charming woman of noble birth for illegal sexual intercourse with her and says: I fear Allâh;

   f) a person who practises charity so secretly that his left hand does not know what his right hand has given (i.e., nobody knows how much he has given in charity).

   g) a person who remembers Allâh in seclusion and his eyes become flooded with tears." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 2, Hadîth No.504).

வட்டியை உண்பவர்கள், ஷைத்தான் தீண்டியதால் எவனை அவன் நினைவிழக்கச்செய்தானோ அத்தகையவன் எழும்புவதுபோலன்றி (வேறு வகையாக மறுமைநாளில்) அவர்கள் எழமாட்டார்கள். அ(ந்த நிலைக்கு அவர்கள் ஆளான)து நிச்சயமாக “வணிகமெல்லாம் வட்டியைப் போன்றதுதான்” என திட்டமாக அவர்கள் கூறியதால்தான். மேலும், அல்லாஹ் வணிகத்தை ஆகுமாக்கி வைத்து அவன் வட்டியை (ஹராமாக்கி)த் தடுத்துவிட்டான். ஆதலால் (உங்களில்) யாருக்கு தன் இரட்சகனிடமிருந்து (வட்டியைப்பற்றிக் கண்டித்து) உபதேசம் வந்து பின்னர் (அதைவிட்டு) அவர் விலகிக் கொண்டாரோ, (அவர் அதற்கு)முன் (வாங்கிச்) சென்றுபோனது அவருக்குரியதே இன்னும், அவருடைய காரியம் அல்லாஹ்வின்பாலாகும். மேலும், (இக்கட்டளை கிடைத்தபின்) எவர்கள் (வட்டியை எடுப்பதன்பால்) திரும்பி விடுகிறார்களோ அவர்கள் நரகவாசிகள். அதில் அவர்கள் நிரந்தரமாக(த்தங்கி) இருப்பவர்கள்.

Those who eat Ribâ ¹ (usury) will not stand (on the Day of Resurrection) except like the standing of a person beaten by Shaitân (Satan) leading him to insanity. That is because they say: "Trading is only like Ribâ (usury)," whereas Allâh has permitted trading and forbidden Ribâ (usury). So whosoever receives an admonition from his Lord and stops eating Ribâ (usury) shall not be punished for the past; his case is for Allâh (to judge); but whoever returns [to Ribâ (usury)], such are the dwellers of the Fire - they will abide therein.

1. Riba: Usury which is of two major kinds; (A) Riba An-Nasî’a i.e. interest on lent money; (B) Riba Al-Fadl, i.e. taking a superior thing of the same kind of goods by giving more of the same kind of goods of inferior quality, e.g., dates of superior quality for dates of inferior quality in great amounts.

அல்லாஹ் வட்டியை (அதில் எவ்வித அபிவிருத்தியுமில்லாது) அழித்து விடுவான். மேலும், தர்மங்களை (அபிவிருத்தியைக்கொண்டு) வளரச் செய்கின்றான். மேலும், பாவியான நிராகரித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொருரையும் அல்லாஹ் நேசிக்கமாட்டான்.

Allâh will destroy Ribâ (usury) and will give increase for Sadaqât (deeds of charity, alms, etc.) And Allâh likes not the disbelievers, sinners.

விசுவாசங்கொண்டு நற்கருமங்களையும் செய்து தொழுகையையும் நிறைவேற்றி, ஜகாத்தையும் கொடுத்தார்களே நிச்சயமாக அத்தகையோர் - அவர்களுக்கு அவர்களுடைய கூலி அவர்களின் இரட்சகனிடத்தில் உண்டு. மேலும், அவர்களுக்கு (மறுமையில்) எவ்விதப் பயமுமில்லை. அவர்கள் இவ்வுலகில் விட்டுச் செல்கின்றவைபற்றி கவலை அடைய மாட்டார்கள்.

Truly those who believe, and do deeds of righteousness, and perform As-Salât (Iqâmat-as-Salât), and give Zakât they will have their reward with their Lord. On them shall be no fear, nor shall they grieve.

விசுவாசங்கொண்டோரே! அல்லாஹ்வை நீங்கள் பயந்து கொள்ளுங்கள், மேலும், நீங்கள் (உண்மையாக) விசுவாசங்கொண்டவர்களாக இருப்பின் வட்டியில் (எடுத்தது போக) எஞ்சியிருப்பதை (எடுக்காமல்) விட்டுவிடுங்கள்.

O you who believe! Be afraid of Allâh and give up what remains (due to you) from Ribâ (usury) (from now onward), if you are (really) believers.¹

1. a) Narrated ‘Aun bin Abu Juhaifah رضي الله عنه: My father bought a slave who practised the profession of cupping. (My father broke the slave’s instruments of cupping). I asked my father why he had done so. He replied, "The Prophet صلى الله عليه وسلم forbade… Show more

   a) Narrated ‘Aun bin Abu Juhaifah رضي الله عنه: My father bought a slave who practised the profession of cupping. (My father broke the slave’s instruments of cupping). I asked my father why he had done so. He replied, "The Prophet صلى الله عليه وسلم forbade the acceptance of the price of a dog or blood, and also forbade the profession of tattooing, or getting tattooed and receiving or giving Ribâ (usury), and cursed the picture-makers." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 3, Hadîth No.299).

   b) Narrated Abu Juhaifah that he had bought a slave whose profession was cupping and then said: The Prophet صلى الله عليه وسلم forbade taking the price of blood and the price of a dog and the earnings of a prostitute, and cursed the one who took or gave Ribâ (usury), and the lady who tattooed others or got herself tattooed, and the picture-maker. (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 7, Hadîth No.845).

ஆகவே, (கட்டளையிடப்பட்டவாறு) நீங்கள் செய்யாவிடின் அல்லாஹ்விடமும், அவனுடைய தூதரிடமும் போரிடுவதாகப் பிரகடனம் செய்துவிடுங்கள். மேலும், நீங்கள் (தவ்பாச்செய்து) மீண்டுவிட்டால், உங்கள் செல்வங்களின் அசல் தொகைகள் உங்களுக்குண்டு. நீங்கள் (அதிகமாக வாங்கி கடன்பட்டோருக்கு) அநியாயம் செய்யாதீர்கள். (அவ்வாறே) நீங்களும் (மூலத்தொகையைப்) பெற்றுக்கொள்வதிலிருந்து அநியாயம் செய்யப்படமாட்டீர்கள்.

And if you do not do it, then take a notice of war from Allâh and His Messenger¹ but if you repent, you shall have your capital sums. Deal not unjustly (by asking more than your capital sums), and you shall not be dealt with unjustly (by receiving less than your capital sums).

1. a) Narrated Abu Sa‘îd Al-Khudrî رضي الله عنه: Once Bilâl brought Bami (a kind of) dates to the Prophet صلى الله عليه وسلم and the Prophet صلى الله عليه وسلم asked him, "From where have you brought these?" Bilâl replied, "I had some inferior kind of dates and… Show more

   a) Narrated Abu Sa‘îd Al-Khudrî رضي الله عنه: Once Bilâl brought Bami (a kind of) dates to the Prophet صلى الله عليه وسلم and the Prophet صلى الله عليه وسلم asked him, "From where have you brought these?" Bilâl replied, "I had some inferior kind of dates and exchanged two Sâ‘ of it for one Sâ‘ of Bami dates, in order to give it to the Prophet صلى الله عليه وسلم to eat." Thereupon the Prophet صلى الله عليه وسلم said, "Beware! Beware! This is definitely Ribâ (usury)! This is definitely Ribâ (usury)! Don’t do so, but if you want to buy (a superior kind of dates) sell the inferior kind of dates for money and then, buy the superior kind of dates with that money." (Sahih Al-Bukhari, Vol. 3, Hadîth No.506).

   b) Narrated Samura bin Jundub رضي الله عنه: Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم very often used to ask his companions, "Did anyone of you see a dream?" So, dreams would be narrated to him by those whom Allâh willed to relate. One morning the Prophet صلى الله عليه وسلم said, "Last night two persons (angels) came to me (in a dream) and woke me up and said to me, ‘Proceed!’ I set out with them and we came across a man lying down, and behold, another man was standing over his head, holding a big rock. Behold, he was throwing the rock at the man’s head, smashing it. The rock rolled away and the thrower followed it and took it back. By the time he reached the man, his head returned to its normal state. The thrower then did the same as he had done before. I said to my two companions, ‘Subhan Allâh! Who are these two persons?’ They said, ‘Proceed!’ So we proceeded and came to a man lying in a prone position, and another man standing over his head with an iron hook, and behold, he would put the hook in one side of the man’s mouth and tear off that side of his face to the back (of the neck), and similarly tear his nose from front to back, and his eye from front to back. Then he turned to the other (second) side of the man’s face and did just as he had done with the first side. He hardly completed that (second) side when the first side returned to its normal state. Then he returned to it to repeat what he had done before. I said to my two companions, ‘Subhan Allâh! Who are these two persons?’ They said to me, ‘Proceed!’ So we proceeded and came across something like a Tannur (a kind of baking oven, a pit usually clay-lined for baking bread)." I think the Prophet صلى الله عليه وسلم said, "In that oven there was much noise and voices." The Prophet صلى الله عليه وسلم added, "We looked into it and found naked men and women, and behold, a flame of fire was reaching to them from underneath, and when it reached them, they cried loudly. I asked them, ‘Who are these?’ They said to me, ‘Proceed!’ And so we proceeded and came across a river." I think he said, "- red like blood." The Prophet صلى الله عليه وسلم added, "And behold, in the river there was a man swimming, and on the bank there was a man who had collected many stones. Behold, while the other man was swimming, he went near him. The former opened his mouth and the latter (on the bank) threw a stone into his mouth whereupon he went swimming again. Then again he (the former) returned to him (the latter), and every time the former returned, he opened his mouth, and the latter threw a stone into his mouth, (and so on) the performance was repeated. I asked my two companions, ‘Who are these two persons?’ They replied, ‘Proceed! Proceed!’ And we proceeded till we came to a man with a repulsive appearance, the most repulsive appearance you ever saw a man having! Beside him there was a fire, and he was kindling it and running around it. I asked my companions, ‘Who is this (man)?’ They said to me, ‘Proceed! Proceed!’ So we proceeded till we reached a garden of deep green dense vegetation, having all sorts of spring colours. In the midst of the garden there was a very tall man, and I could hardly see his head because of his great height, and around him there were children in such a large number as I have never seen. I said to my companions, ‘Who is this?’ They replied, ‘Proceed! Proceed!’ So we proceeded till we came to a majestic huge garden, greater and better than I have ever seen! My two companions said to me, ‘Ascend up’ and I ascended up." The Prophet صلى الله عليه وسلم added, "So we ascended till we reached a city built of gold and silver bricks, and we went to its gate and asked (the gatekeeper) to open the gate, and it was opened and we entered the city and found in it men with one side of their bodies as handsome as the most handsome person you have ever seen, and the other side as ugly as the ugliest person you have ever seen. My two companions ordered those men to throw themselves into the river. Behold, there was a river flowing across (the city), and its water was like milk in whiteness. Those men went and threw themselves in it and then returned to us after the ugliness (of their bodies) had disappeared, and they became in the best shape." The Prophet صلى الله عليه وسلم further added, "My two companions (angels) said to me: ‘This place is the ‘Adn Paradise, and that is your place.’ I raised up my sight, and behold, there I saw a palace like a white cloud! My two companions said to me: ‘That (palace) is your place’ I said to them: ‘May Allâh bless you both! Let me enter it.’ They replied, ‘As for now, you will not enter it, but you shall enter it (one day).’ I said to them, ‘I have seen many wonders tonight. What does all that mean which I have seen?’ They replied, ‘We will inform you: As for the first man you came upon whose head was being smashed with the rock, he is the symbol of the one who studies the Qur’ân, and then neither recites it, nor acts on its orders, and sleeps, neglecting the enjoined prayers. As for the man you came upon, whose sides of mouth, nostrils, and eyes were torn off from front to back, he is the symbol of the man who goes out of his house in the morning and tells lies that are spread all over the world. And those naked men and women whom you saw in a construction resembling an oven, they are the adulterers-fornicators and the adulteresses-fornicatresses, and the man whom you saw swimming in the river, and was given a stone to swallow, is the eater of Ribâ (usury), and the bad looking man whom you saw near the fire kindling it and going around it, is Mâlik; the gatekeeper of Hell, and the tall man whom you saw in the garden, is Ibrâhîm (Abraham), and the children around him are those who die on Al-Fitrah (the Islâmic Faith of Monotheism).’ " The narrator added : Some Muslims asked the Prophet صلى الله عليه وسلم Allâh’s Messenger! What about the children of Al-Mushrikûn?*" The Prophet صلى الله عليه وسلم replied, "And also the children of Al-Mushrikûn." The Prophet صلى الله عليه وسلم added, "My two companions added, ‘The men you saw half handsome and half ugly were those persons who had mixed an act that was good with another that was evil, but Allâh forgave them.’ " (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 9, Hadîth No. 171).

   * Al-Mushrikûn: polytheists, pagans, idolaters, and disbelievers in the Oneness of Allâh and in His Messenger Muhammad صلى الله عليه وسلم.

மேலும், (கடன் பட்டவர், அதனைக் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் திருப்பித் தர முடியாதாறு) அவர் கஷ்டத்தையுடையவராகயிருந்தால் (கடனைத் தீர்க்கும்) வசதி ஏற்படும் வரையில் எதிர்பார்த்திருத்தல் வேண்டும். மேலும், (அதன் நன்மைபற்றி) நீங்கள் அறிகிறவர்களாகயிருப்பின் (அதை கடன்பட்டவருக்கே) நீங்கள் தர்மம் செய்துவிடுவது உங்களுக்கு மிகச் சிறந்ததாகும்.

And if the debtor is in a hard time (has no money), then grant him time till it is easy for him to repay, but if you remit it by way of charity, that is better for you if you did but know.¹

1. Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم said; "A man used to give loans to the people, and used to say to his servant, ‘If the debtor is poor, forgive him, so that Allâh may forgive us.’ So when he met Allâh (after his death), Allâh forgave him." (Sahih Al-Bukhâri, Vol. 4, Hadîth No.687).