Mushaf · Page 271

“அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், நாங்களும், எங்கள் மூதாதையர்களும் அவனையன்றி மற்றெதையும் வணங்கி இருக்கவும் மாட்டோம், அவனுடைய கட்டளையின்றி எதனையும் (ஆகாதவையெனத்) தடுத்திருக்கவும் மாட்டோம்” என்று இணைவைத்துக் கொண்டிருந்தோர் கூறுகின்றனர், இவ்வாறே இவர்களுக்கு முன் இருந்தவர்களும் செய்தார்கள், (நம் தூதைத்) தெளிவாக எத்திவைப்பதைத்தவிர வேறு எதுவும் நம் தூதர்களின் மீது உண்டா?

And those who joined others in worship with Allâh said: "If Allâh had so willed, neither we nor our fathers would have worshipped aught but Him, nor would we have forbidden anything without (Command from) Him." So did those before them. Then! Are the Messengers charged with anything but to convey clearly the Message?

ஓவ்வொரு சமூகத்திலும் திட்டமாக நாம் ஒரு தூதரை அனுப்பியிருக்கிறோம், (அத்தூதர் அச்சமூகத்தவரிடம்) அல்லாஹ்வையே வணங்குங்கள், (அல்லாஹ் அல்லாத வணங்கப்படும் ஷைத்தான்களாகிய அனைத்து) தாகூத்திலிருந்தும் நீங்கள் விலகிக் கொள்ளுங்கள் (என்று கூறினார்கள்.) ஆகவே, அவர்களில் அல்லாஹ் நேர்வழியில் செலுத்தியவர்களும் இருக்கிறார்கள், இன்னும் எவர்மீது வழிகேடு விதியாகிவிட்டதோ அவரும் அவர்களில் இருக்கிறார்கள், ஆகவே நீங்கள் பூமியில் சுற்றித்திரிந்து (அத்தூதர்களைப்) பொய்யாக்கியவர்களின் முடிவு எப்படி இருந்தது என்பதை) கவனித்து)ப் பாருங்கள்.

And verily, We have sent among every Ummah (community, nation) a Messenger (proclaiming): "Worship Allâh (Alone), and avoid (or keep away from) Tâghût¹ (all false deities i.e. do not worship Tâghût besides Allâh)." Then of them were some whom Allâh guided and of them were some upon whom the straying was justified. So travel through the land and see what was the end of those who denied (the truth).

1. Tâghut: See the footnote of (V.2:256).

(நபியே!) அவர்கள் நேர் வழிபெறுவதின் மீது நீர் (எவ்வளவுதான்) பேராசை கொண்டாலும் நிச்சயமாக அல்லாஹ் அவன் வழிதவறச் செய்தவரை நேர் வழியில் செலுத்தமாட்டான், இன்னும், அவர்களுக்கு உதவி செய்பவர்கள் (எவரும்) இல்லை.

If you (O Muhammad صلى الله عليه و سلم) covet for their guidance,¹ then verily Allâh guides not those whom He makes to go astray (or none can guide him whom Allâh sends astray). And they will have no helpers.

1. Narrated Abû Hurairah رضي الله عنه: I heard Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم saying, "My example and the example of the people is that of a man who made a fire, and when it lighted what was around it, moths and other insects started falling into the fire.… Show more

   Narrated Abû Hurairah رضي الله عنه: I heard Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم saying, "My example and the example of the people is that of a man who made a fire, and when it lighted what was around it, moths and other insects started falling into the fire. The man tried (his best) to prevent them, (from falling in the fire) but they overpowered him and rushed into the fire." The Prophet صلى الله عليه وسلم added; "Now, similarly, I take hold of the knots at your waist (belts) to prevent you from falling into the fire, but you insist on falling into it."* (Sahih Al-Bukhari, Vol.8, Hadith No.490).

   * The fire symbolizes the unlawful deeds which the Prophet صلى الله عليه وسلم warned the people of.

(நபியே!) இறந்தவர்களை அல்லாஹ் உயிர்கொடுத்து) எழுப்ப மாட்டான் என்று அல்லாஹ்வின் மீது (நிராகரிப்போரான) அவர்கள் மிக்க உறுதியான சத்தியமாக சத்தியம் செய்கின்றனர், அவ்வாறன்று! இறந்தவர்களை உயிர்கொடுத்து எழுப்புவான் என்ற) அவனின் வாக்கு முற்றிலும் உண்மையானதே! எனினும் மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் (இதனை) அறிந்து கொள்ளமாட்டார்கள்.

And they swear by Allâh their strongest oaths, that Allâh will not raise up him who dies. Yes, (He will raise them up), - a promise (binding) upon Him in truth, but most of mankind know not.

(உலகில்) எ(வ்விஷய)த்தில் அவர்கள் கருத்து வேறுபாடு கொண்டிருந்தார்களோ அதனை அவர்களுக்கு அவன் தெளிவு செய்வதற்காகவும், நிராகரித்தோர் நிச்சயமாக அவர்கள் பொய்யர்களாகவே இருந்தார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்வதற்காகவும் (அவர்களை அவன் உயிர்கொடுத்து எழுப்புவான்)

In order that He may make manifest to them the truth of that wherein they differ, and that those who disbelieved (in Resurrection, and in the Oneness of Allâh) may know that they were liars.

ஏதேனும் ஒரு பொருளுக்கு-அதை (உண்டு பண்ண) நாம் நாடினால், நமது கூற்றெல்லாம் “ஆகுக” என்று அதற்கு நாம் கூறுவதுதான், (உடனே) அது ஆகிவிடும்.

Verily! Our Word unto a thing when We intend it, is only that We say unto it: "Be!" - and it is.¹

1. See the footnote of (V.51:30)

(விசுவாசிகளே!) விரோதிகளால் அநீதமிழைக்கப்பட்ட பின்னர், அல்லாஹ்வுக்காக (த் தங்கள் ஊரைத்துறந்து) ஹிஜ்ரத்துப் புறப்பட்டார்களே அத்தகையோர்-இவர்களை நிச்சயமாக நாம் இவ்வுலகில் அழகிய இடத்தில் குடியிருந்தாட்டுவோம், அவர்கள் அறிந்து கொண்டவர்களாக இருந்தால் மறுமையின் கூலியோ மிகப்பெரியதாகும்.

And as for those who emigrated for the Cause of Allâh, after they had been wronged, We will certainly give them goodly residence in this world, but indeed the reward of the Hereafter will be greater; if they but knew!

இவர்கள் எத்தகையோரென்றால், (இம்மை வாழ்க்கையில் கஷ்டங்களை சகித்துப்) பொறுத்துக் கொண்டார்கள், (தங்களின் காரியங்களை ஒப்படைத்து முழுமையாக) தங்களுடைய இரட்சகன் மீதே நம்பிக்கையும் வைப்பார்கள்.

(They are) those who remained patient (in this world for Allâh’s sake), and put their trust in their Lord (Allâh Alone).