75. Al-Qiyamah

மறுமைநாளைக் கொண்டு நான் சத்தியம் செய்கிறேன்.

I swear by the Day of Resurrection.

(வழிபாட்டில் மனிதன் குறைவு செய்துவிட்டதைப்பற்றி) மிக நிந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் ஆன்மாவைக் கொண்டும் நான் சத்தியம் செய்கிறேன்.

And I swear by the self-reproaching person (a believer).

மனிதன் (இறப்பெய்தி, மண்ணோடு மண்ணாக மக்கிப்போன பின்னர்) அவனுடைய எலும்புகளை நாம் ஒன்று சேர்க்கவே மாட்டோம் என்று எண்ணுகின்றானா?

Does man (a disbeliever) think that We shall not assemble his bones?

ஆம்! அவனுடைய விரல்களின் நுனிகளை (-முன்பிருந்தது போல் இணைத்துச் சரிப்படுத்திச் செவ்வையாக்க நாம் ஆற்றலுடையோராக இருக்கிறோம்.

Yes, We are Able to put together in perfect order the tips of his fingers.¹

1. Each human being has his or her own special finger prints not resembling anyone else, indicating that our Lord (Allâh) is the Most Superior Creator of everything: Lâ ilâha illâ Huwa (none has the right to be worshipped but He).

மாறாக மனிதன் தன் எதிர்காலத்திலும் (பாவத்திலிருந்து விலகிவிடாது) பாவம் செய்யவே நாடுகிறான்.

Nay! Man (denies Resurrection and Reckoning. So he) desires to continue committing sins.

“மறுமைநாள் எப்பொழுது (வரும்)?” என (அதிசயமாக) அவன் கேட்கிறான்.

He asks: "When will be this Day of Resurrection?"

(அந்நாளின் அமளிகளைக்கண்டு திடுக்கிட்டு பார்வை நிலைகுத்திவிட்டால்,

So, when the sight shall be dazed.

சந்திரனும் ஒளி இழந்து (விடுமானால்),

And the moon will be eclipsed.

சூரியனும், சந்திரனும் ஒன்றாக்கப்பட்டு விடும். (ஆனால்),

And the sun and moon will be joined together (by going one into the other or folded up or deprived of their light).¹

1. Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه : The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "The sun and the moon will be folded up (or joined together or deprived of their lights) on the Day of Resurrection." (See the Qur’ân 75:9) (Sahih Al-Bukhari, Vol.4, Hadith No.422).

அந்நாளில் “எங்கு விரண்டோடுவது?” என மனிதன் கூறுவான்.

On that Day man will say: "Where (is the refuge) to flee?"

இல்லை! தப்ப இடமில்லை.

No! There is no refuge!

அந்நாளில் (அனைவரின்) தங்குமிடம் உம் இரட்சகனிடத்திலாகும்.

Unto your Lord (Alone) will be the place of rest that Day.

மனிதன்-அவன் முற்படுத்தி வைத்ததையும் அவன் பிற்படுத்தி வைத்ததையும் (பற்றி) அந்நாளில் அறிவிக்கப்படுவான்.

On that Day man will be informed of what he sent forward (of his evil good deeds), and what he left behind (of his good or evil traditions).

ஏன், மனிதன் தன் மீது பார்வையுடையவனாக (தன் செயல்களுக்குச் சாட்சியாக) இருப்பான்.

Nay! Man will be a witness against himself [as his body parts (skin, hands, legs, etc.) will speak about his deeds],

(ஆகவே, தன் குற்றங்களை மறைக்க) அவன் தன் புகல்களைப்போட்ட போதிலும் சரியே (அவை அங்கீகரிக்கப்பட மாட்டா).

Though he may put forth his excuses (to cover his evil deeds).

(நபியே!) வஹீ மூலம் அறிவிக்கப்படுபவை தவறிவிடுமோ என பயந்து அதற்காக நீர் அவசரப்பட்டு உம் நாவை அசைக்காதீர்.

Move not your tongue concerning (the Qur’ân, O Muhammad صلى الله عليه وسلم) to make haste therewith.

(உம் உள்ளத்தில்) அதனை ஒன்று சேர்ப்பதும், (உமது நாவால்) அதனை ஓதச்செய்வதும் நிச்சயமாக நம் மீதா(ன கடமையா)கும்.

It is for Us to collect it and to give you (O Muhammad صلى الله عليه وسلم) the ability to recite it (the Qur’ân).

ஆகவே, (ஜிப்ரீல் மூலம்) அதனை நாம் (உமக்கு) ஓதுவோமாயின் (ஓதப்படும்) அதன் ஓதுதலை நீர் பின் தொட(ர்ந்து ஓது)வீராக!

And when We have recited it to you [O Muhammad صلى الله عليه وسلم through Jibrîl (Gabriel)], then follow its (the Qur’an’s) recital.

பின்னர், நிச்சயமாக அதனைத் தெளிவு செய்வதும், நம் மீதா(ன கடமையா)கும்.

Then it is for Us (Allâh) to make it clear (to you).

ஏன் இல்லை! பின்னர் (மனிதர்களே!) நீங்கள் அவசரமானதை (இம்மையை) விரும்புகின்றீர்கள்.

Not [as you think, that you (mankind) will not be resurrected and recompensed for your deeds], but you (men) love the present life of this world,

அன்றியும் மறுமையை நீங்கள் விட்டுவிடுகின்றீர்கள்.

And neglect the Hereafter.

அந்நாளில் சில(ருடைய) முகங்கள் (சந்தோஷத்தால்) மலர்ச்சியானவையாக இருக்கும்.

Some faces that Day shall be Nâdirah (shining and radiant).

(அவை) தங்கள் இரட்சகனை நோக்கிக் கொண்டிருக்கும்.

Looking at their Lord (Allâh).

இன்னும், அந்நாளில் சிலருடைய) முகங்கள் (துக்கத்தால் கறுத்து) சோகமானவையாக இருக்கும்.

And some faces, that Day, will be Bâsirah (dark, gloomy, frowning, and sad),

முதுகுகளை முறித்துவிடும் பேராபத்து தங்களுக்கு உண்டாக்கப்படும் என்று அவை உறுதிகொண்டிருக்கும்.

Thinking that some calamity is about to fall on them.

(மறுமைநாள் வெகுதூரமென நீங்கள் எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்களே!) அவ்வாறல்ல! (இதோ அதன் தொடக்கமாக மரணவேளையில் அவன் உயிர்) தொண்டைக்குழியை அடைந்துவிட்டால்,

Nay, when (the soul) reaches to the collar bone (i.e. up to the throat in its exit),

“மந்திரிப்பவன் எவன்?” என்றும் கேட்கப்படுகிறது.

And it will be said: "Who can cure him (and save him from death)?"

(ஆனால்) அவனோ நிச்சயமாக இதுதான் தன்னுடைய (பிரிவுக்குரிய காலம்) என்பதை (உறுதியாக) அறிந்து கொள்கிறான்.

And he (the dying person) will conclude that it was (the time) of parting (death);

இன்னும், (அவனுடைய) கெண்டைக்கால், கெண்டைக் காலோடு பின்னிக்கொள்ளும்.

And one leg will be joined with another leg (shrouded).¹

1. Or it may mean: hardship and distress will be joined with another hardship and distress (i.e. distress of death, and of the thought as to what is going to happen to him in the Hereafter). (Tafsîr At-Tabarî ).

அந்நாளில் இழுத்துச் செல்லப்படுதல் உமதிரட்சகன்பால் இருக்கிறது.

The drive will be, on that Day, to your Lord (Allâh)!

(அல்லாஹ்வுடைய வேதத்தையும், அவனின் தூதரையும்) அவன் உண்மையாக்கவில்லை, அவன் இரட்சகனைத் தொழவுமில்லை.

So he (the disbeliever) neither believed (in this Qur’ân and in the Message of Muhammad صلى الله عليه وسلم) nor prayed!

எனினும் அவன் பொய்யாக்கி புறக்கணித்தும் விட்டான்.

But on the contrary, he belied (this Qur’ân and the Message of Muhammad صلى الله عليه وسلم) and turned away!

பின்னர், தன் குடும்பத்தாரிடம் அகம்பாவம் கொண்டவனாகச் சென்று விட்டான்.

Then he walked in conceit (full pride) to his family admiring himself!

(மனிதனே!) உன்னை அழிக்கக்கூடியது நெருங்கிவிட்டது.! பின்னரும் உன்னை அழிக்கக்கூடியது நெருங்கிவிட்டது.

Woe to you [O man (disbeliever)]! And then (again) woe to you!

பின்னும் உன்னை அழிக்கக்கூடியது நெருங்கிவிட்டது! அப்பாலும் உன்னை அழிக்கக்கூடியது நெருங்கிவிட்டது.

Again, woe to you [O man (disbeliever)]! And then (again) woe to you!

(எத்தகைய கேள்விக்கணக்கும் கேட்கப்படாமல்) வீணாக விடப்பட்டு விடுவான் என்று மனிதன் எண்ணிக்கொண்டானா?

Does man think that he will be left neglected (without being punished or rewarded for the obligatory duties enjoined by his Lord Allâh on him)?

(கர்ப்பத்தில்) செலுத்தப்படும் ஓர் இந்திரியத் துளியாக அவன் இருக்கவில்லையா?

Was he not a Nutfah (mixed male and female sexual discharge) of semen emitted (poured forth)?

பின்னர் அவன் (அட்டைப்பூச்சி போன்று ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும்) இரத்தக் கட்டியாக இருந்தான், பின்னர் (அவனை) அவன் படைத்து(ப் பின்னர்) செவ்வையாக்கி வைத்தான்.

Then he became an ‘Alaqah (a clot); then (Allâh) shaped and fashioned (him) in due proportion.¹

1. See the footnote of (V.22:5).

பின்னர் (மனிதனாகிய) அவனிலிருந்து ஆண், பெண் என்ற இரு வகையை அவன் ஆக்கினான்.

And made of him two sexes, male and female.

(இவ்வாறு செய்த) அவன் மரணித்தோரை உயிர்ப்பிக்க ஆற்றல் உடையவனா இல்லையா?

Is not He (Allâh Who does that) Able to give life to the dead? (Yes! He is Able to do all things).