3. Ali 'Imran

அ(தற்க)வர், “என் இரட்சகனே! (இதற்கு) எனக்கோர் அடையாளத்தை ஆக்குவாயாக!” என்று கேட்டார். (அதற்கு) அவன் “உமக்கு (அளிக்கப்படும்) அடையாளமாவது, மூன்று நாட்கள் வரையில் சைகை மூலமன்றி நீர் மனிதர்களுடன் பேசாமல் இருப்பதாகும். (அந்நாட்களில்) நீர் உமதிரட்சகனை அதிகமாக நினைவுகூர்வீராக! காலையிலும், மாலையிலும் (அவனைப்போற்றி) துதி செய்து கொண்டுமிருப்பீராக!” என்று கூறினான்.

He said: "O my Lord! Make a sign for me." Allâh said: "Your sign is that you shall not speak to mankind for three days except with signals. And remember your Lord much (by praising Him again and again), and glorify (Him) in the afternoon and in the morning.¹"

1. See Tafsir Al-Qurtubi, Vol.4, Page.82.

இன்னும், மலக்குகள் (மர்யமிடம்) “மர்யமே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் உன்னைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கின்றான், உன்னைப் பரிசுத்தமாகவும் ஆக்கியிருக்கின்றான், அகிலத்தாரிலுள்ள பெண்களை விட உன்னைத் தேர்ந்தெடுத்துமிருக்கின்றான்” என்று கூறிய சமயத்தில் (நடந்தவற்றை நபியே! நினைவு கூர்வீராக! அப்போது)

And (remember) when the angels said: "O Maryam (Mary)! Verily, Allâh has chosen you, purified you (from polytheism and disbelief), and chosen you above the women of the ‘Âlamîn (mankind and jinn) (of her lifetime)."

“மர்யமே! நீர் உன்னுடைய இரட்சகனுக்கு வழிபாடு செய்வீராக! சாஷ்டாங்கமும் செய்வீராக! குனிந்து (சிரம்பணிந்து) வணங்குபவர்களுடன் நீரும் குனிந்து (சிரம்பணிந்து) வணங்குவீராக!” (என்றும் கூறினார்கள்.)

O Mary! "Submit yourself with obedience to your Lord (Allâh, by worshipping none but Him Alone) and prostrate yourself, and Irkâ‘i (bow down) along with Ar-Râki‘ûn (those who bow down)."

(நபியே!) இவை (யாவும் நீர் அறியாத) மறைவான செய்திகளில் உள்ளவையாகும். இவைகளை நாம் உமக்கு வஹீயின் மூலம் அறிவிக்கின்றோம். இன்னும், மர்யமுக்கு (அவரை வளர்க்க) அவர்களில் எவர் பொறுப்பேற்றுக் கொள்வதென்று (முடிவுசெய்ய) அவர்கள் தங்கள் எழுதுகோல்களை (ஆற்றில்) எறிந்தபோதும்) நீர் அவர்களிடத்தில் இருக்கவில்லை, (இதைப்பற்றி) அவர்கள் விவாதித்துக் கொண்டபோதும் அவர்களிடத்தில் நீர் இருக்கவில்லை.

This is a part of the news of the Ghaib (unseen, i.e. the news of the past nations of which you have no knowledge) which We reveal to you (O Muhammad صلى الله عليه وسلم). You were not with them, when they cast lots with their pens as to which of them should be charged with the care of Maryam (Mary); nor were you with them when they disputed.

(மேலும், மர்யமிடம்) மலக்குகள் “மர்யமே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் தன்னிடமிருந்து (ஆகுக!என்ற) ஒரு வார்த்தையைக் கொண்டு உனக்கு (ஒரு மகவை அளிக்க) நன்மாராயங் கூறுகின்றான். அவரின் பெயர் மஸீஹ்- மர்யமுடைய மகன் ‘ஈஸா’ என்பதாகும், அவர் இம்மையிலும், மறுமையிலும் மிக்க அந்தஸ்தையுடையவராகவும் (இரட்சகனுக்கு) மிக்க நெருங்கியவர்களில் ஒருவராகவும் இருப்பார்” என்று கூறியபோது.

(Remember) when the angels said: "O Maryam (Mary)! Verily, Allâh gives you the glad tidings of a Word ["Be!" - and he was! i.e. ‘Îsâ (Jesus) the son of Maryam (Mary)] from Him, his name will be the Messiah ‘Îsâ (Jesus), the son of Maryam (Mary), held in honour in this world and in the Hereafter, and will be one of those who are near to Allâh."

“அவர் தொட்டிலில் (குழந்தையாக) இருக்கும்பொழுது (தன் தாயின் பரிசுத்த தன்மையைப்பற்றியு)ம், (தன் நபித்துவத்தைப்பற்றி) பருவ வயதிலும் மனிதர்களுடன் பேசுவார். இன்னும், நல்லொழுக்கமுடையோரில் உள்ளவராகவுமிருப்பார்” (என்றும் கூறினார்கள்).

"He will speak to the people in the cradle¹ and in manhood, and he will be one of the righteous."

1. Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "None spoke in cradle but three: (The first was) Jesus, (the second child was): There was a man from Banî Israel called Juraij. While he was offering prayer, his mother came and called… Show more

   Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "None spoke in cradle but three: (The first was) Jesus, (the second child was): There was a man from Banî Israel called Juraij. While he was offering prayer, his mother came and called him. He said (to himself), "Shall I answer her or keep on praying?" (He went on praying and did not answer her). His mother said, "O Allâh! Do not let him die till he sees the faces of prostitutes." So while he was in his hermitage, a lady came and sought to seduce him, but he refused. So she went to a shepherd and presented herself to him to commit illegal sexual intercourse with her, and then later she gave birth to a child and claimed that it belonged to Juraij. The people, therefore, came to him and dismantled his hermitage and expelled him out of it and abused him. Juraij performed ablution and offered prayer, and then came to the child and said: "O child! Who is your father?" The child replied, "The shepherd" (after hearing this) the people said, "We shall rebuild your hermitage of gold," but he said: "No, of nothing but mud." (The third was the hero of the following story): A lady from Banî Israel was nursing her child at her breast when a handsome rider passed by her. She said, "O Allâh! Make my child like him." On that the child left her breast and facing the rider said: "O Allâh! Do not make me like him." The child then started to suck her breast again. [Abu Hurairah further said, "As if I were now looking at the Prophet صلى الله عليه و سلم sucking his finger (in way of demonstration.")]. After a while they (some people) passed by, with a lady slave and she (i.e. the child’s mother) said, "O Allâh! Do not make my child like this (slave-girl)!" On that the child left her breast, and said, "O Allâh! Make me like her." When she asked why, the child replied, "The rider is one of the tyrants while this slave-girl is falsely accused of theft and illegal sexual intercourse." (Sahih Al-Bukhâri, Vol.4, Hadîth No.645).

(அதற்கு மர்யம்) “என் இரட்சகனே! எந்த ஒரு மனிதருமே என்னைத் தீண்டாதிருக்க எனக்கு எவ்வாறு ஒரு மகன் உண்டாக முடியும்? என்று கூறினாள். (அதற்கு) “அவ்வாறே அல்லாஹ் தான் நாடியதைப் படைக்கிறான். அவன் ஒரு காரியத்தை முடிவெடுத்தால் அவன் அதற்கு கூறுவதெல்லாம் “ஆகுக” என்பதுதான், அது ஆகிவிடும்” என்று கூறினான்.

She said: "O my Lord! How shall I have a son when no man has touched me." He said: "So (it will be) for Allâh creates what He wills. When He has decreed something, He says to it only: "Be!" - and it is.

மேலும், அவன் அவருக்கு வேதத்தையும், ஞானத்தையும், தவ்றாத்தையும், இன்ஜீலையும் கற்பிப்பான்.

And He (Allâh) will teach him [(‘Îsâ (Jesus)] the Book and Al-Hikmah (i.e. the Sunnah, the faultless speech of the Prophets, wisdom), (and) the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel).

இஸ்ராயீலின் மக்களுக்கு (அவரை) ஒரு தூதராகவும் (அனுப்புவான் என்றும் அல்லாஹ் கூறினான். பின்னர் ஈஸா பிறந்து தன் வாலிபத்தையடைந்து, இஸ்ராயீலின் மக்களிடம் சென்றபொழுது அவர்களிடம் கூறியதாவது) “திட்டமாக நான் உங்கள் இரட்சகனிடமிருந்து (அனுப்பப்பட்ட ஒரு தூதன் என்பதற்குரிய!) ஓர் அத்தாட்சியுடன் உங்களிடம் வந்திருக்கிறேன். உங்களுக்காக களிமண்ணிலிருந்து பறவையின் கோலத்தைப்போல் செய்து பின்னர் அதில் நான் ஊதுவேன், அல்லாஹ்வின் அனுமதியைக் கொண்டு அது (உயிருள்ள) பறவையாகிவிடும், பிறவிக்குருடனையும், வெண்குஷ்டரோகியையும் நான் குணப்படுத்துவேன்; மேலும், அல்லாஹ்வின் அனுமதிகொண்டு இறந்தோரையும் நான் உயிர்ப்பிப்பேன்; மேலும், நீங்கள் சேகரித்து வைத்திருப்பவைகளையும் நான் உங்களுக்கு அறிவிப்பேன்; மெய்யாகவே நீங்கள் விசுவாசங்கொள்பவர்களாக இருந்தால் நிச்சயமாக இதில் உங்களுக்கு(த் திருப்தி அளிக்கக்கூடிய) ஓர் அத்தாட்சி இருக்கின்றது.

And will make him [(‘Îsâ (Jesus)] a Messenger to the Children of Israel (saying): "I have come to you with a sign from your Lord, that I design for you out of clay, a figure like that of a bird, and breathe into it, and it becomes a bird by Allâh’s Leave; and I heal him who was born blind, and the leper, and I bring the dead to life by Allâh’s Leave. And I inform you of what you eat, and what you store in your houses. Surely, therein is a sign for you, if you believe.

மேலும், “என் முன் இருக்கும் தவ்றாத்தையும் நான்) உண்மையாக்கி வைக்கிறவனாகவும், (முன்னர்) உங்களுக்கு விலக்கப்பட்டவைகளில் சிலவற்றை உங்களுக்கு நான் ஆகுமாக்கி வைப்பதற்காகவும், மேலும் உங்கள் இரட்சகனிடமிருந்து (இத்தகைய) ஓர் அத்தாட்சியைக்கொண்டு உங்களிடம் நான் வந்திருக்கின்றேன். ஆகவே, நீங்கள் அல்லாஹ்வுககுப் பயந்து எனக்கும் கீழ்ப்படியுங்கள்” (என்றும்,)

And I have come confirming that which was before me of the Taurât (Torah), and to make lawful to you part of what was forbidden to you, and I have come to you with a proof from your Lord. So fear Allâh and obey me.

“நிச்சயமாக அல்லாஹ்தான் என் இரட்சகனும், உங்கள் இரட்சகனும் ஆவான். ஆகவே அவனையே நீங்கள் வணங்குங்கள். இதுதான் நேரான வழி” (என்றும் கூறினார்).

Truly! Allâh is my Lord and your Lord, so worship Him (Alone). This is the Straight Path.

அவர்களிலிருந்து (ஒரு சிலர் தம்மை) நிராகரிப்பதை ஈஸா உணர்ந்தபொழுது (அவர்களை நோக்கி,) “அல்லாஹ்வுக்காக எனக்கு உதவி செய்பவர்கள் யார்? எனக் கேட்டார். (அதற்கு அவருடைய) சீடர்கள் “நாங்கள் அல்லாஹ்வுடைய உதவியாளர்கள்; அல்லாஹ்வை நாங்கள் விசுவாசிக்கின்றோம். நிச்சயமாக நாங்கள் (முற்றிலும் அவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்த) முஸ்லீம்கள் என்பதாகவும் நீர் சாட்சி கூறுவீராக” என்று கூறினார்கள்.

Then when ‘Îsâ (Jesus) came to know of their disbelief, he said: "Who will be my helpers in Allâh’s Cause?" Al-Hawâriyyûn (the disciples) said: "We are the helpers of Allâh; we believe in Allâh, and bear witness that we are Muslims (i.e. we submit to Allâh)."

“எங்கள் இரட்சகனே! நீ (இவருக்கு) இறக்கிவைத்த(வேதத்)தை நாங்கள் விசுவாசிக்கின்றோம். (உன்னுடைய) இத்தூதரையும் நாங்கள் பின்பற்றி நடக்கின்றோம். ஆதலால், (சத்தியத்திற்காக) சாட்சி கூறுபவர்களுடன் எங்களையும் நீ பதிவு செய்து கொள்வாயாக” (என்றும் சீடர்கள் பிரார்த்தித்தனர்.)

Our Lord! We believe in what You have sent down, and we follow the Messenger [(‘Îsâ (Jesus)]; so write us down among those who bear witness (to the truth i.e. Lâ ilâha illallâh - none has the right to be worshipped but Allâh).

மேலும், (ஈஸாவை நிராகரித்த) அவர்கள், (அவரைக் கொலை செய்யச்) சதிசெய்தார்கள். (எனினும், அல்லாஹ் அவரை இரட்சித்துக்கொண்டு, தங்களில் ஒருவனையே அவர்கள் கொலை செய்துவிடும்படி) அல்லாஹ்வும், (அவர்களுக்குச்) சதி செய்துவிட்டான். இன்னும் அல்லாஹ், சதிசெய்பவர்களின் சதியை முறியடித்துக் கூலி கொடுப்பவர்களில் மிகச்சிறந்தவன்.

And they (disbelievers) plotted to kill ‘Îsâ [(Jesus) عليه السلام], and Allâh plotted too. And Allâh is the Best of those who plot.

(ஈஸாவை நோக்கி) ஈஸாவே! நிச்சயமாக நான் உம்மைக் கைப்பற்றிக் கொள்பவனாகவும், உம்மை என்னிடம் உயர்த்திக் கொள்பவனாகவும் இருக்கிறேன். மேலும், நிராகரிப்போரி(ன் அவதூறி)லிருந்து உம்மையும் பரிசுத்தப்படுத்துகிறவனாகவும், மேலும் உம்மைப் பின்பற்றுவோரை நிராகரிப்போரை விட மறுமை நாள்வரை மேலாக்கி வைப்பவனாகவும் இருக்கிறேன் – பின்னர், உங்களுடைய திரும்புதல் என்னிடமே இருக்கிறது. அப்போது எதில் நீங்கள் மாறுபட்டவர்களாக இருந்தீர்களோ அதில் நான் உங்களுக்கிடையில் தீர்ப்பளிப்பேன்” என்று கூறியதை (நினைவு கூர்வீராக!)

And (remember) when Allâh said: "O ‘Îsâ (Jesus)! I will take you and raise you to Myself and clear you [of the forged statement that ‘Îsâ (Jesus) is Allâh’s son] of those who disbelieve, and I will make those who follow you (Monotheists, who worship none but Allâh) superior to those who disbelieve [in the Oneness of Allâh, or disbelieve in some of His Messengers, e.g. Muhammad صلى الله عليه وسلم, ‘Îsâ (Jesus), Mûsâ (Moses), etc., or in His Holy Books, e.g. the Taurât (Torah), the Injeel (Gospel), the Qur’ân] till the Day of Resurrection¹. Then you will return to Me and I will judge between you in the matters in which you used to dispute."

1. The advent (descent) of ‘Îsâ (Jesus), [son of Maryam (Mary)] عليه السلام . a) Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه Allâh’s Messenger صلى الله عليه و سلم said, "By Him in Whose Hand my soul is, surely [‘Îsâ (Jesus)], the son of Maryam (Mary) عليه السلامwill… Show more

   The advent (descent) of ‘Îsâ (Jesus), [son of Maryam (Mary)] عليه السلام .

   a) Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه Allâh’s Messenger صلى الله عليه و سلم said, "By Him in Whose Hand my soul is, surely [‘Îsâ (Jesus)], the son of Maryam (Mary) عليه السلامwill shortly descend amongst you (Muslims), and will judge mankind justly by the law of the Qur’ân (as a just ruler); he will break the cross and kill the pigs and there will be no Jîzyah" (i.e. taxation taken from non-Muslims). Money will be in abundance so that nobody will accept it, and a single prostration to Allâh (in prayer) will be better than the whole world and whatever is in it." Abu Hurairah added: "If you wish, you can recite (this Verse of the Qur’ân): "And there is none of the people of the Scriptures (Jews and Christians) but must believe in him [i.e. ‘Îsâ (Jesus) عليه السلام as a Messenger of Allâh and a human being] before his [‘Îsâ (Jesus) عليه السلام or a Jew’s or Christian’s] death, and on the Day of Resurrection, he [‘Îsâ (Jesus) عليه السلام] will be a witness against them." (4:159).

   (See Fath Al-Bari , Vol.7, Page No.302) According to the quotation of Kushmaihani there is the word Al-Jizyah * instead of Al-Harb (Sahih Al-Bukhâri, Vol.4, Hadîth No.657).

   b) Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم said: "How will you be when the son of Maryam (Mary) [i.e. ‘Îsâ (Jesus) عليه السلام descends amongst you, and he will judge people by the Law of the Qur’ân and not by the law of the Injeel (Gospel)." (Fath Al-Bari, Vol.7, Pages 304 and 305) (Sahih Al-Bukhâri, Vol.4, Hadîth No.658).

   * The Jizyah: a tax imposed on non-Muslims who would keep their own religion, rather than embrace Islâm) will not be accepted by ‘Îsâ (Jesus) عليه السلام, but all people will be required to embrace Islâm and there will be no other alternative.

ஆகவே, (உம்மை) நிராகரிக்கின்றார்களே அத்தகையோர்-அவர்களை நான் இம்மையிலும், மறுமையிலும் கடினமான வேதனையாக வேதனை செய்வேன். அன்றியும், அவர்களுக்கு உதவி செய்வோர் (எவரும்) இல்லை.

"As to those who disbelieve, I will punish them with a severe torment in this world and in the Hereafter, and they will have no helpers."¹

1. See the footnote of (V.3:85).

மேலும், விசுவாசித்து நற்கருமங்களையும் செய்கின்றார்களே அத்தகையோர்- அவர்களின் (நற்)கூலியை அவர்களுக்குப் பூரணமாக (அல்லாஹ்) அளிப்பான். மேலும், அல்லாஹ் அநியாயக்காரர்களை நேசிக்கமாட்டான்.

And as for those who believe (in the Oneness of Allâh) and do righteous good deeds, Allâh will pay them their reward in full. And Allâh does not like the Zâlimun (polytheists and wrong-doers).

(நபியே! மேற்கூறப்பட்ட) அது (என்னுடைய) வசனங்களிலிருந்தும், தீர்க்கமான அறிவுகள் நிறைந்த உபதேசத்திலிருந்தும் (உள்ளவையாகும்) அதை நாம் உம்மீது ஓதிக்காட்டுகிறோம்.

This is what We recite to you (O Muhammad صلى الله عليه وسلم) of the Verses and the Wise Reminder (i.e. the Qur’ân).

நிச்சயமாக, அல்லாஹ்விடம் ஈஸாவுக்கு உதாரணம்: ஆதமுடைய உதாரணத்தைப்போன்றதே! அவன், அவரை மண்ணால் படைத்துப் பின் அதற்கு (மனிதனாக!) “ஆகுக” என்று கூறினான், அவர்(அவ்வாறு) ஆகிவிட்டார்.

Verily, the likeness of ‘Îsâ (Jesus) before Allâh is the likeness of Adam. He created him from dust, then (He) said to him: "Be!" - and he was.

(நபியே! ஈஸாவைப் பற்றிய இந்த) உண்மை உமதிரட்சகனிடமிருந்துள்ளதாகும். ஆகவே, (இதைப் பற்றிச்) சந்தேகப்படுவோரில் உள்ளவராக நீர் ஆகிவிடவேண்டாம்.

(This is) the truth from your Lord, so be not of those who doubt.

(நபியே! இதுபற்றி) உண்மையான அறிவு உமக்கு வந்த பின் இதைப் பற்றி உம்மிடம் எவரும் தர்க்கித்தால் நீர் கூறுவீராக! “வாருங்கள்; நாம் எங்களுடைய புதல்வர்களையும், உங்களுடைய புதல்வர்களையும், எங்களுடைய பெண்களையும், உங்களுடைய பெண்களையும் எங்களையும், உங்களையும் அழைத்து, பிறகு நாம் பிரார்த்திப்போம். பொய்யர்கள்மீது அல்லாஹ்வின் சாபத்தை நாம் ஆக்குவோம்” (என்று கூறும்படிக்கு கட்டளையிட்டான்).

Then whoever disputes with you concerning him [‘Îsâ (Jesus)] after (all this) knowledge that has come to you [i.e. ‘Îsâ (Jesus) being a slave of Allâh, and having no share in Divinity], say: (O Muhammad صلى الله عليه وسلم) "Come, let us call our sons and your sons, our women and your women, ourselves and yourselves - then we pray and invoke (sincerely) the Curse of Allâh upon those who lie."

நிச்சயமாக இதுவேதான் உண்மையான சரித்திரம். அல்லாஹ்வைத்தவிர வேறு எந்த வணக்கத்துக்குரியவனுமில்லை. மேலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் – அவனே (யாவற்றையும்) மிகைத்தோன், தீர்க்கமான அறிவுடையோன்.

Verily! This is the true narrative [about the story of ‘Îsâ (Jesus)], and Lâ ilâha illallâh (none has the right to be worshipped but Allâh, the One and the Only True God, Who has neither a wife nor a son). And indeed, Allâh is the All-Mighty, the All-Wise.

(நபியே! இதற்குப் பின்னரும் உம்மை விசுவாசிக்காது) அவர்கள் புறக்கணித்து விடுவார்களானால், நிச்சயமாக அல்லாஹ் (இவ்வாறு) குழப்பம் செய்பவர்களை மிக்க அறிந்தவன்.

And if they turn away (and do not accept these true proofs and evidence), then surely, Allâh is All-Aware of those who do mischief.

(நபியே! பின்னும் அவர்களிடம்) நீர் கூறுவீராக: “வேதத்தையுடையவர்களே! எங்களுக்கும், இன்னும் உங்களுக்குமிடையே, நாம் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறொன்றையும் வணங்ககூடாது; நாம் அவனுக்கு யாதொன்றையும் இணையாக்கவும் கூடாது; நம்மில் சிலர், சிலரை அல்லாஹ்வையன்றி தெய்வங்களாக எடுத்துக் கொள்ளவும் கூடாது என்ற சமமானதொரு வார்த்தையின் பால் வாருங்கள்; (இதை ஏற்காது) அவர்கள் புறக்கணித்தால், (அவர்களிடம்,) “நிச்சயமாக நாங்கள் (அவன் ஒருவனுக்கே முற்றிலும் கீழ்படிந்த) முஸ்லிம்கள் என நீங்கள் சாட்சியம் கூறுவீர்களாக!” என்று நீங்கள் கூறி(விட்டு) விடுங்கள்.

Say (O Muhammad صلى الله عليه وسلم): "O people of the Scripture (Jews and Christians): Come to a word that is just between us and you, that we worship none but Allâh (Alone), and that we associate no partners with Him, and that none of us shall take others as lords besides Allâh¹. Then, if they turn away, say: "Bear witness that we are Muslims."

1. Narrated Ibn ‘Abbâs رضي الله عنهما: Abu Sufyân narrated to me personally, saying, "I set out during the truce that had been concluded between me and Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم. While I was in Shâm, a letter sent by the Prophet صلى الله عليه وسلم was… Show more

   Narrated Ibn ‘Abbâs رضي الله عنهما: Abu Sufyân narrated to me personally, saying, "I set out during the truce that had been concluded between me and Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم. While I was in Shâm, a letter sent by the Prophet صلى الله عليه وسلم was brought to Heraclius. Dihya Al-Kalbi had brought and given it to the governor of Busra, and the latter forwarded it to Heraclius. Heraclius said, ‘Is there anyone from the people of this man who claims to be a Prophet?’ The people replied, ‘Yes,’ so, along with some other Quraishi men, I was called and we entered upon Heraclius, and we were seated in front of him. Then he said, ‘Who amongst you is the nearest relative to the man who claims to be a Prophet?’ I (Abu Sufyân) replied: ‘I am the nearest relative to him from amongst the group.’ So they made me sit in front of him and made my companions sit behind me. Then he called upon his translator and said (to him). ‘Tell them (i.e. Abu Sufyân’s companions) that I am going to ask him (i.e. Abu Sufyân) regarding that man who claims to be a Prophet. So, if he tells me a lie, they should contradict him (instantly).’ By Allâh, had I not been afraid that my companions would consider me a liar, I would have told lies. Heraclius then said to his translator, ‘Ask him: What is his (i.e. the Prophet’s) family status amongst you?’ I said, ‘He belongs to a noble family amongst us.’ Heraclius said, ‘Was any of his ancestors a king?’ I said, ‘No’. He said, ‘Did you ever accuse him of telling lies before his saying what he has said?’ I said, ‘No’. He said, ‘Do the nobles follow him or the poor people?’ I said, ‘It is the poor who follow him.’ He said, ‘Is the number of his followers increasing or decreasing?’ I said, ‘They are increasing.’ He said, ‘Does anyone renounce his religion (i.e. Islâm) after embracing it, being displeased with it?’ I said, ‘No.’ He said, ‘Did you fight with him?’ I replied, ‘Yes.’ He said, ‘How was your fighting with him?’ I said, ‘The fighting between us was undecided and victory was shared by him and us in turns. He inflicts casualties upon us and we inflict casualties upon him.’ He said, ‘Did he ever betray?’ I said, ‘No, but now we are away from him in this truce and we do not know what he will do in it.’ " Abu Sufyân added, "By Allâh, I was not able to insert in my speech a word (against him) except that. Heraclius said, ‘Did anybody else (amongst you) ever claim the same (i.e. to be Allâh’s Prophet) before him?’ I said, ‘No’. Then Heraclius told his translator to tell me (i.e. Abu Sufyân), ‘I asked you about his family status amongst you, and you told me that he comes from a noble family amongst you. Verily, all Messengers come from the noblest family among their people. Then I asked you whether any of his ancestors was a king, and you denied that. Thereupon I thought that had one of his forefathers been a king, I would have said that he (i.e. Muhammad صلى الله عليه وسلم) was seeking to rule the kingdom of his forefathers. Then I asked you regarding his followers, whether they were the noble or the poor among the people, and you said that they were only poor (who follow him). In fact, such are the followers of the Messengers. Then I asked you whether you have ever accused him of telling lies before he said what he said, and your reply was in the negative. Therefore, I took for granted that a man who did not tell a lie about others, could never tell a lie about Allâh. Then I asked you whether anyone of his followers had renounced his religion (i.e. Islâm) after embracing it, being displeased with it, and you denied that. And such is faith when its delight enters the heart and mixes with it completely. Then I asked you whether his followers were increasing or decreasing. You claimed that they were increasing, that is the way of true faith till it is complete. Then I asked you whether you had ever fought with him, and you claimed that you had fought with him and the battle between you and him was undecided and the victory was shared by you and him in turns; he inflicted casualties upon you and you inflicted casualties upon them. Such is the case with the Messengers, they are put to trials and the final victory is for them. Then I asked you whether he has ever betrayed anyone; you claimed that he had never betrayed. Indeed, Messengers never betray. Then I asked you whether anyone had said this statement before him; and you denied that. Thereupon I thought if somebody had said that statement before him, then I would have said that he was but a man copying some sayings said before him.’ Abu Sufyân said, "Heraclius then asked me, ‘What does he order you to do?’ I said, ‘He orders us (to offer) prayers and (to pay) Zakât, and to keep good relationship with the kith and kin, and to be chaste.’ Then Heraclius said, ‘If whatever you have said is true, then he is really a Prophet. I knew that he (i.e. the Prophet صلى الله عليه وسلم) was going to appear, but I never thought that he would be from amongst you. If I were certain that I can reach him, I would like to meet him and if I were with him, I would wash his feet; and his kingdom will expand (surely) to what is under my feet.’ Then Heraclius asked for the letter of Allâh’s. Messenger صلى الله عليه وسلم and read it, wherein was written: In the Name of Allâh, the Most Gracious, the Most Merciful

   (This letter is) from Muhammad, Messenger of Allâh, to Heraclius, the sovereign of Byzantine

   Peace be upon him who follows the Right Path. Now then, I call you to embrace Islâm. Embrace Islâm and you will be saved (from Allâh’s punishment); embrace Islâm, and Allâh will give you a double reward, but if you reject this, you will be responsible for the sins of all the people of your kingdom: (Allâh’s Statement): "O people of the Scripture (Jews and Christians)! Come to a word that is just between us and you, that we worship none but Allâh (Alone) ... bear witness that we are Muslims." (3:64). "When he finished reading the letter, voices grew louder near him and there was a great hue and cry, and we were ordered to go out." Abu Sufyân added, "While coming out, I said to my companions, ‘The matter of Ibn Abu Kabshah* (i.e. Muhammad صلى الله عليه وسلم has become so prominent that even the king of Banu Al-Asfar (i.e. the Romans) is afraid of him.’ So I continued to believe that Allâh’s Messengerصلى الله عليه وسلم would be victorious, till Allâh made me embrace Islâm." Az-Zuhri said, "Heraclius then invited all the chiefs of the Byzantine and had them assembled in his house and said, ‘O group of Byzantine! Do you wish to have a permanent success and guidance and that your kingdom should remain with you?’ (Immediately after hearing that), they rushed towards the gate like onagers, but they found them closed. Heraclius then said, ‘Bring them back to me.’ So he called them and said, ‘I just wanted to test the strength of your adherence to your religion. Now I have observed of you that which I like.’ Then the people fell in prostration before him and became pleased with him." (Sahih Al-Bukhâri Vol.6, Hadîth No.75).

   * Abu Kabshah was not the father of the Prophet صلى الله عليه وسلم but it was a mockery done by Abu Sufyân out of hostility against the Prophet صلى الله عليه وسلم.

வேதத்தையுடையவர்களே! இப்ராஹீமுடைய விஷயத்தில் (அவர் யூதராகவோ அல்லது கிறிஸ்துவராகவோ தான் இருந்தாரென்று) ஏன் வீணே தர்க்கம் செய்துகொள்கின்றீர்கள் ? (யூதர்களுடைய வேதமாகிய) தவ்றாத்தும், கிறிஸ்தவர்களுடைய வேதமாகிய) இன்ஜீலும் அவருக்கு (வெகுகாலத்திற்கு)ப் பின்னரேயன்றி இறக்கிவைக்கப்படவில்லை; (இவ்வளவு கூட) நீங்கள் விளங்கிக் கொள்ளமாட்டீர்களா?

O people of the Scripture (Jews and Christians)! Why do you dispute about Ibrâhîm (Abraham), while the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel) were not revealed till after him? Have you then no sense?

அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நீங்கள்தான் அவர்கள்- உங்களுக்கு எதில் அறிவு இருக்கிறதோ அதில் நீங்கள் தர்க்கித்துக்கொண்டிருந்தீர்கள்; இப்போது எதில் உங்களுக்கு அறிவு இல்லையோ அதில் நீங்கள் ஏன் தர்க்கிக்கிறீர்கள்? மேலும், அல்லாஹ்தான் (இவை யாவற்றையும்) நன்கறிந்தவன்; நீங்களோ அறியமாட்டீர்கள்.

Verily, you are those who have disputed about that of which you have knowledge. Why do you then dispute concerning that of which you have no knowledge? It is Allâh Who knows, and you know not.

இப்ராஹீம் யூதராக இருக்கவில்லை; அல்லது கிறிஸ்துவராகவும் இல்லை. எனினும், அவர் ஹனீஃபாக (அசத்திய மார்கங்கள் அனைத்தையும் விட்டும் நீங்கி சத்திய மார்கத்தின்பால் சார்ந்தவராக), முஸ்லிமாக (அல்லாஹ்வுக்கு முற்றிலும் கீழ்படிந்தவராக) இருந்தார்; மேலும், அவர் இணைவைப்போரில் (உள்ளவராகவும்) இருக்கவில்லை.

Ibrâhîm (Abraham) was neither a Jew nor a Christian, but he was a true Muslim Hanîfa (Islâmic Monotheism - to worship none but Allâh Alone) and he was not of Al-Mushrikûn (See V.2:105)¹.

1. See the footnote of (V.2:135).

நிச்சயமாக மனிதர்களில் இப்ராஹீமுக்கு மிக்க நெருங்கியவர் (எவர் என்றால்) அவரைப் பின்பற்றியோரும், இந்த நபியும், (இவரை) விசுவாசங் கொண்டார்களே அவர்களும் ஆவர்; இன்னும் அல்லாஹ் விசுவாசிகளின் பாதுகாவலன்.

Verily, among mankind who have the best claim to Ibrâhîm (Abraham) are those who followed him, and this Prophet (Muhammad صلى الله عليه وسلم) and those who have believed (Muslims). And Allâh is the Walî (Protector and Helper) of the believers.

வேதத்தையுடையோர்களில் ஒரு கூட்டத்தார் உங்களை வழி கெடுத்துவிடவேண்டுமே என்று விரும்புகின்றார்கள்; அவர்கள் தங்களையே தவிர (உங்களை) வழி கெடுத்துவிடவும் முடியாது; (இதனை) அவர்கள் உணர்ந்துகொள்வதுமில்லை.

A party of the people of the Scripture (Jews and Christians) wish to lead you astray. But they shall not lead astray anyone except themselves, and they perceive not.

“வேதத்தையுடையோர்களே! (பல அத்தாட்சிகளைக்) கண்கூடாகக் கண்டவர்களாக நீங்கள் இருக்கும் நிலையில் அல்லாஹ்வுடைய வசனங்களை ஏன் நிராகரிக்கின்றீர்கள்?”

O people of the Scripture! (Jews and Christians): "Why do you disbelieve in the Ayât of Allâh, [the Verses about Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم present in the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel)] while you (yourselves) bear witness (to their truth)."

“வேதத்தையுடையோர்களே! சத்தியத்தை அசத்தியத்துடன் ஏன் கலந்துவிடுகிறீர்கள்?” இன்னும், நீங்கள் (நன்கு) அறிந்து கொண்டே மெய்யை (ஏன்) மறைக்கின்றீர்கள்?

O people of the Scripture (Jews and Christians): "Why do you mix truth with falsehood and conceal the truth while you know?"¹

1. Narrated Anas رضي الله عنه : There was a christian who embraced Islâm and read Sûrat-Al-Baqara and Al-‘Imrân, and he used to write (the revelations) for the Prophet صلى الله عليه وسلم. Later on he reverted to Christianity again, and he used to say: "Muhammad… Show more

   Narrated Anas رضي الله عنه : There was a christian who embraced Islâm and read Sûrat-Al-Baqara and Al-‘Imrân, and he used to write (the revelations) for the Prophet صلى الله عليه وسلم. Later on he reverted to Christianity again, and he used to say: "Muhammad صلى الله عليه وسلم knows nothing but what I have written for him." Then Allâh caused him to die, and the people buried him, but in the morning they saw that the earth had thrown his body out. They said, "This is the act of Muhammad صلى الله عليه وسلم and his companions. They dug the grave of our companion and took his body out because he had run away from them." They again dug the grave deeply for him, but in the morning they again saw that the earth had thrown his body out. They said, "This is an act of Muhammad صلى الله عليه وسلم and his companions. They dug the grave of our companion and took his body outside it, for he had run away from them." They dug the grave for him as deep as they could, but in the morning they again saw that the earth had thrown his body out. So they believed that what had befallen him was not done by human beings and had to leave him thrown (on the ground). (Sahih Al-Bukhâri, Vol.4, Hadîth No.814).

வேதத்தையுடையவர்களில் ஒரு கூட்டத்தினர் (தங்கள் இனத்தாரை நோக்கி) “நீங்கள் விசுவாசங் கொண்டவர்களுக்கு இறக்கிவைக்கப்பட்ட (இவ்வேதத்)தை பகலின் துவக்கத்தில் (காலையில்) விசுவாசித்து, அதன் முடிவில் (மாலையில் அதனை) நிராகரித்து விடுங்கள்; (இதனால் விசுவாசங் கொண்ட) அவர்களும் (குழப்பமடைந்து தங்கள் விசுவாசத்திலிருந்து) திரும்பிவிடக் கூடும்” எனவும் கூறுகின்றனர்.

And a party of the people of the Scripture say: "Believe in the morning in that which is revealed to the believers (Muslims), and reject it at the end of the day, so that they may turn back.

மேலும், “உங்கள் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றியவர்களைத் தவிர (மற்றெவரையும்), நீங்கள் நம்பாதீர்கள்” (என்றும்) கூறுகின்றனர். இதற்கு நபியே! நீர் கூறுவீராக: நிச்சயமாக நேர்வழி(யானது) அல்லாஹ்வின் நேர்வழி(யே)யாகும். (அன்றி அவர்கள் தங்கள் இனத்தாரை நோக்கி,) நீங்கள் கொடுக்கப்பட்ட (வேதத்தைப் போன்று வேறொருவரும் கொடுக்கப்படுவார் என்பதையோ அல்லது அவர்கள் உங்கள் இரட்சகன் முன்பாக வாதிப்பார்கள் (அல்லது உங்களை வெற்றி கொள்வார்கள்) என்பதையோ (நம்பாதீர்கள்!”) என்றும் கூறுகின்றனர். அதற்கு நபியே!) நீர் கூறுவீராக: (பெரும் பாக்கியமெனும்) பேரருள் நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் கையில்தான் இருக்கின்றது. அதனை அவன் நாடியவர்களுக்கே கொடுக்கின்றான். இன்னும், அல்லாஹ் விசாலமானவன், யாவற்றையும் நன்கறிகிறவன்.

And believe no one except the one who follows your religion. Say (O Muhammad صلى الله عليه وسلم): "Verily! Right guidance is the Guidance of Allâh" and do not believe that anyone can receive like that which you have received, otherwise they would engage you in argument before your Lord. Say (O Muhammad صلى الله عليه وسلم): "All the bounty is in the Hand¹ of Allâh; He grants to whom He wills. And Allâh is All-Sufficient for His creatures’ needs, All-Knower."

1. "The Qualities of Allâh عز وجل " صفات الله عز وجل إن جميع ما ورد في كتاب الله عز وجل من صفات الله تعالى كالوجه والعين واليد والساق والمجيء، والاستواء وغيرها من الصفات ، أو مما وصفه الرسول صلى الله عليه وسلم وثبت في الأحاديث النبوية الصحيحة كالنزول ، والضحك ،… Show more

   "The Qualities of Allâh عز وجل "

   صفات الله عز وجل

   إن جميع ما ورد في كتاب الله عز وجل من صفات الله تعالى كالوجه والعين واليد والساق والمجيء، والاستواء وغيرها من الصفات ، أو مما وصفه الرسول صلى الله عليه وسلم وثبت في الأحاديث النبوية الصحيحة كالنزول ، والضحك ، وغيرها فإن العلماء بالكتاب والسنة يؤمنون بهذه الصفات ، ويثبتونها لله تعالى من غير تأويل أو تشبيه أو تعطيل ، وهي صفات تليق بالله تعالى لا تشبه صفات أحد من المخلوقين لقوله تعالى (لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ) 42/11 وقوله تعالى (وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُواً أَحَدُ) 112/4 .

   Sifât-ullâh (Qualities of Allâh).

   All that has been revealed in Allâh’s Book [the Qur’ân] as regards the [Sifâf ] Qualities of Allâh عز وجل , the Most High, like His Face, Eyes, Hands, Shins, (Legs), His Coming, His (Istawa ) rising over His Throne and others, or all that Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم qualified Him in the true authentic Prophet’s Ahadith (narrations) as regards His Qualities like [Nuzûl ], His Descent or His laughing and others, the religious scholars of the Qur’ân and the Sunnah believe in these Qualities of Allâh and they confirm that these are really His Qualities, without Ta’wîl (interpreting their meanings into different things) or Tashbîh" (giving resemblance or similarity to any of the creatures) or [Ta‘tîl ] (completely ignoring or denying them i.e., there is no Face, or Eyes or Hands, or Shins for Allâh). These Qualities befit or suit only for Allâh Alone, and He does not resemble any of (His) creatures. As Allâh’s Statement (in the Qur’ân): (1) "There is nothing like Him, and He is the All-Hearer, The All-Seer" (V.42.11) There is none comparable unto him (V.112:4)."

(அல்லாஹ்வாகிய) அவன், தான் நாடியவர்களைத் தன் அருளுக்குச் சொந்தமாக்கிக் கொள்கிறான். இன்னும், அல்லாஹ் மகத்தான பேரருளுடையவன்.

He selects for His Mercy (Islâm and the Qur’ân with Prophethood) whom He wills and Allâh is the Owner of Great Bounty.

(நபியே!) வேதத்தையுடையோரில் சிலர் இருக்கிறார்கள். நீர் அவரிடம் ஒரு (பொற்)குவியலையே நம்பி ஒப்படைத்த போதிலும், (யாதொரு குறைவுமின்றி) அதை உம்மிடம் திரும்பச் செலுத்தி விடுவார். இன்னும் அவர்களில் சிலர் இருக்கிறார்கள்; அவரிடம் ஒரு தங்க நாணயத்தை நம்பி ஒப்படைத்த போதிலும் நீர் அவரிடம் (வம்புசெய்து) தொடர்ந்து நின்றிருந்தாலே தவிர, அதை உமக்குத் திரும்பச் செலுத்த மாட்டார். இது பாமரர்கள் விஷயத்தில் (நாம் என்ன செய்தபோதிலும் அதற்காக) நம்மை(க் குற்றம்) பிடிக்க வழியில்லை” என்று அவர்கள் (பகிரங்கமாகக்) கூறுகின்ற காரணத்தினாலாகும். அவர்கள் அறிந்துகொண்டே (தங்களைக் குற்றம் பிடிக்க மாட்டான் என்று) அல்லாஹ்வின் மீது பொய்யையும் கூறுகின்றனர்.

Among the people of the Scripture (Jews and Christians) is he who, if entrusted with a Qintâr (a great amount of wealth, etc.), will readily pay it back; and among them there is he who, if entrusted with a single silver coin, will not repay it unless you constantly stand demanding, because they say: "There is no blame on us to betray and take the properties of the illiterates (Arabs)." But they tell a lie against Allâh while they know it.

ஏன் இல்லை? எவர் தம் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றி (அல்லாஹ்வுக்குப்) பயந்தும் நடக்கிறாரோ அப்போது (அவர் தான் குற்றம் பிடிக்கப்படமாட்டார்.) நிச்சயமாக அல்லாஹ் (இத்தகைய) பயபக்தியுடையவர்களை நேசிக்கின்றான்.

Yes, whoever fulfils his pledge and fears Allâh much; verily, then Allâh loves those who are Al-Muttaqûn (the pious - See V.2:2).

நிச்சயமாக, அல்லாஹ்விடத்தில் செய்த வாக்குறுதிக்கும், தங்கள் சத்தியங்களுக்கும் பகரமாக சொற்பக் கிரயத்தை வாங்குகின்றார்களே அத்தகையோர்-அவர்களுக்கு மறுமையில் நிச்சயமாக யாதொரு (நற்)பாக்கியமுமில்லை. அல்லாஹ் (மறுமை நாளில்) அவர்களுடன் (விரும்பிப்) பேசவுமாட்டான், (அன்புடன்) அவர்களை மறுமை நாளில் பார்க்கவுமாட்டான், அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தவுமாட்டான் மேலும், அவர்களுக்குத் துன்புறுத்தும் வேதனையுமுண்டு.

Verily, those who purchase a small gain at the cost of Allâh’s Covenant and their oaths, they shall have no portion in the Hereafter (Paradise). Neither will Allâh speak to them, nor look at them on the Day of Resurrection, nor will He purify them, and they shall have a painful torment.

நிச்சயமாக அவர்களில் ஒரு பிரிவினர்-அவர்கள் வேதத்தைக்கொண்டு-(ஓதும்போது அத்துடன் பல வாக்கியங்களைக் கலந்து) அதுவும் வேதத்திலுள்ளதுதான் என நீங்கள் எண்ணிக் கொள்ளும் பொருட்டு தங்கள் நாவுகளைச் சாய்த்துக் கொள்கின்றனர். அது வேதத்தில் உள்ளதும் அல்ல, அன்றியும் அவர்கள் அது அல்லாஹ்விடமிருந்துள்ளது” என்றும் கூறுகின்றனர். அது அல்லாஹ்விடமிருந்துள்ளதும் அல்ல, இன்னும் அவர்கள் நன்கறிந்தவர்களாக, அல்லாஹ்வின்மீது (இவ்வாறு) பொய்யைக் கூறுகின்றனர்.

And verily, among them is a party who distort the Book with their tongues (as they read), so that you may think it is from the Book, but it is not from the Book, and they say: "This is from Allâh," but it is not from Allâh; and they speak a lie against Allâh while they know it.

எந்த ஒரு மனிதருக்கும், வேதத்தையும் ஞானத்தையும், நபித்துவத்தையும் அல்லாஹ் அவருக்குக் கொடுத்திருக்க, பின்னர் அவர், மனிதர்களிடம், “அல்லாஹ்வையன்றி எனக்கே அடியார்களாகி (என்னையே வணங்கி) விடுங்கள்” என்று கூற இயலாது. எனினும், (மனிதர்களிடம்) “நீங்கள் வேதத்தை (மற்றவர்களுக்கு)க் கற்றுக்கொடுத்துக்கொண்டும், கற்றுக்கொண்டும் இருப்பதன் காரணமாக, (அதிலுள்ளவாறு) இரட்சக(ன் ஒருவனையே வணங்கி அவ)னைச் சார்ந்த அடியார்களாக ஆகிவிடுங்கள்” (என்றுதான் கூறுவார்கள்.)

It is not (possible) for any human being to whom Allâh has given the Book and Al-Hukm (the knowledge and understanding of the laws of religion) and Prophethood to say to the people: "Be my worshippers rather than Allâh’s." On the contrary (he would say): "Be you Rabbâniyyûn (learned men of religion who practise what they know and also preach others), because you are teaching the Book, and you are studying it."

மேலும், “மலக்குகளையும், நபிமார்களையும் (வணக்கத்திற்குரிய தெய்வங்களான) ரப்புகளாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்” என்றும், உங்களுக்கு அவர் கட்டளையிட மாட்டார். (அல்லாஹ் ஒருவனுக்கே) நீங்கள் முற்றிலும் கீழ்ப்படிந்தவர்களாக (முஸ்லீம்களாக) ஆனதன் பின்னர் (அதனை) நிராகரிக்கும்படி உங்களுக்கு அவர் கட்டளையிடுவாரா?

Nor would he order you to take angels and Prophets for lords (gods)¹. Would he order you to disbelieve after you have submitted to Allâh’s Will? (Tafsir At-Tabarî).

1. Narrated ‘Umar رضي الله عنه: I heard the Prophet صلى الله عليه وسلم saying, "Do not exaggerate in praising me as the Christians praised the son of Maryam (Mary)*, for I am only a slave. So call me the slave of Allâh and His Messenger." (Sahih Al-Bukhâri, Vol.4, Hadîth No. 654).

   * The Christians overpraised ‘Îsâ (Jesus) عليه السلام till they took him as a god besides Allâh.