فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ حَسْبِىَ ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ
(நபியே! இதற்குப்)பின்னரும், அவர்கள் (உம்மை ஏற்காது) விலகிக் கொண்டாலும், (அவர்களிடம்,) நீர் கூறுவீராக “அல்லாஹ்வே எனக்குப் போதுமானவன், அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய (வேறு நாயனில்லை) அவன் மீது (என் காரியங்களை ஒப்படைத்து முழுமையாக) நம்பிக்கை வைத்துள்ளேன், அவனே மகத்தான அர்ஷின் அதிபதியாவான்”
மொழிபெயர்ப்பு: மன்னர் ஃபஹத் குர்ஆன் அச்சக வளாகம்
But if they turn away, say (O Muhammad صلى الله عليه وسلم): "Allâh is sufficient for me. Lâ ilâha illa Huwa (none has the right to be worshipped but He) in Him I put my trust and He is the Lord of the Mighty Throne."1
See the footnote of (V.3:173).
Translation: Dr. Muhsin Khan / Al-Allamah Taqi-ud-Din Al-Hilali