18. Al-Kahf

“அல்லது அதன் நீர் முழுவதும் பூமிக்குள் உறிஞ்சபபட்டதாகி விடக்கூடும், பின்னர் அதை நீ தேடிக் காண சக்தி பெற மாட்டாய்” (என்றும் கூறினார்.)

"Or the water thereof (of the gardens) becomes deep-sunken (underground) so that you will never be able to seek it."

(அவர் கூறியவாறே) அவனுடைய விளைபொருள் யாவும் (அழிவினால்) சூழப்பட்டது, அவை அவற்றின் முகடுகளின் மீது வீழ்ந்து கிடந்த நிலையில் அதற்காக அவன் செலவு செய்ததைப பற்றி வருந்தி தன் இருகைகளையும் பிசைந்து கொண்டிருந்தான், (இந்நிலைக்கு ஆளாகிய பின்) “என் இரட்சகனுக்கு நான் எவரையும் இணைவைக்காமல் இருந்திருக்க வேண்டுமே” என்று கூறினான்.

So his fruits were encircled (with ruin). And he remained clapping his hands (with sorrow) over what he had spent upon it, while it was all destroyed on its trellises, and he could only say: "Would that I had ascribed no partners to my Lord!" [Tafsir Ibn Kathîr]

அல்லாஹ்வையன்றி அவனுக்கு உதவி செய்யும் கூட்டத்தார் எவரும் அவனுக்காக இருக்கவுமில்லை, மேலும் (அல்லாஹ்விடம்) பழிவாங்குகிற (சக்தியுடையவனாகவும்) அவன் இருக்கவில்லை.

And he had no group of men to help him against Allâh, nor could he defend (or save) himself.

அந்த இடத்தில் உதவி செய்தல் உண்மையான அல்லாஹ்வுக்கே உரியதாகும், அவனே (தன் அடியார்களுக்கு) கூலி கொடுப்பதால் மிக்க மேலானவன், (தன் அடியார்களின் செயல்களுக்கு நற்கூலி வழங்க) முடிவு செய்வதிலும் மிக்க மேலானவன் (என்பதையும் அவன் அறிந்து கொண்டான்.)

There (on the Day of Resurrection), Al-Walâyah (protection, power, authority and kingdom) will be for Allâh (Alone), the True God. He (Allâh) is the Best for reward and the Best for the final end. (Lâ ilâha illallâh- none has the right to be worshipped but Allâh).

மேலும், (நபியே!) இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கு ஓர் உதாரணத்தை அவர்களுக்குக் கூறுவீராக! (அது) வானத்திலிருந்து நாம் இறக்கிவைத்த நீரைப்போல் இருக்கிறது; பூமியிலுள்ள புற்பூண்டுகள் (அதனைக் குடித்து) அதனுடன் கலந்தன; (அதனால் பயிர்கள் செழித்தன, இந்நிலைக்குப்பின்) அது காய்ந்த சருகாகி அவற்றைக் காற்றுகள் (அடித்துச் சென்று) பரத்தி விடுகிறது; (இதுவே இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கு உதாரணமாகும்.) மேலும், அல்லாஹ் ஒவ்வொரு பொருளின்மீதும் ஆற்றலுடையோனாக இருக்கிறான்.

And put forward to them the example of the life of this world: it is like the water (rain) which We send down from the sky, and the vegetation of the earth mingles with it, and becomes fresh and green. But (later) it becomes dry and broken pieces, which the winds scatter. And Allâh is Able to do everything.

(ஆகவே) செல்வமும், ஆண்மக்களும் இவ்வுலக வாழ்க்கைக்குரிய அலங்காரமாகும், மேலும், என்றுமே நிலையான நற்கருமங்களை தாம், உம் இரட்சகனிடத்தில் நற்கூலியால் மிகச் சிறந்ததாகும், (மறுமையை) ஆதரவு கொள்வதற்கும் மிகச் சிறந்ததாகும்.

Wealth and children are the adornment of the life of this world. But the good righteous deeds,¹ that last, are better with your Lord for rewards and better in respect of hope.

1. good righteous deeds:- five compulsory prayers, deeds of Allâh’s obedience, good and nice talk, remembrance of Allâh with glorification, praises and thanks.

மேலும், (நபியே!) நாம் மலைகளை (அவற்றின் இடங்களிலிருந்து பெயர்ந்து) நடத்தாட்டி விடும் நாளை நினைவு கூர்வீராக! அந்நாளில் பூமியைச் சமமாக வெட்ட வெளியாகவும் நீர் காண்பீர்; (அந்நாளில்) அவர்களையும் நாம் ஒன்று திரட்டுவோம்; பின்னர், அவர்களில் ஒருவரையும் நாம் விட்டு வைக்க மாட்டோம்.

And (remember) the Day We shall cause the mountains to pass away (like clouds of dust), and you will see the earth as a levelled plain, and we shall gather them all together so as to leave not one of them behind.

மேலும் உமதிரட்சகன் முன் அவர்கள் யாவரும் அணியணியாகக் கொண்டு வரப்படுவார்கள், “நாம் உங்களை முதல் தடவை படைத்தது போன்றே, (இப்பொழுதும் உங்களுக்கு நாம் உயிர் கொடுத்து) நீங்கள் நம்மிடம் திட்டமாக வந்து விட்டீர்கள், மாறாக (நம்) வாக்கை நிறைவேற்றுமிடத்தை (இந்நாளை) உங்களுக்கு நாம் ஆக்கவே மாட்டோம் என்று நீங்கள் எண்ணிக் கொண்டிருந்தீர்கள், (இவ்வாறு நடந்தேறுமென நீங்கள் எண்ணிப்பார்க்கவே இல்லை).

And they will be set before your Lord in (lines as) rows, (and Allâh will say): "Now indeed, you have come to Us as We created you the first time. Nay, but you thought that We had appointed no meeting for you (with Us)."

(செயல்கள் பதியப்பட்ட) புத்தகமும் (அவர்கள் முன்) வைக்கப்படும், அப்போது அதில் இருப்பதைக் கண்டு பயந்தவர்களாக குற்றவாளிகளை நீர் காண்பீர், மேலும், அவர்கள் எங்களுடைய கேடே “இந்தப் புத்தகத்திற்கு என்ன நேர்ந்தது?” (எங்களுடைய பாவங்கள்) சிறிதோ, பெரிதோ அதைக் கணக்கெடுத்(துபதிந்)தே தவிர, அது விட்டுவைக்கவில்லை, எனக் கூறுவார்கள், அவர்கள் செய்தவற்றை (எதிரில்) முன் வைக்கப்பட்டதாகவும் பெறுவார்கள், இன்னும், உமதிரட்சகன் எவருக்கும் அநியாயம் செய்ய மாட்டான்.

And the Book (one’s Record) will be placed (in the right hand for a believer in the Oneness of Allâh, and in the left hand for a disbeliever in the Oneness of Allâh), and you will see the Mujrimûn (criminals, polytheists, sinners), fearful of that which is (recorded) therein. They will say: "Woe to us! What sort of Book is this that leaves neither a small thing nor a big thing, but has recorded it with numbers!" And they will find all that they did, placed before them, and your Lord treats no one with injustice.

அன்றியும், மலக்குகளிடம், “ஆதமுக்குச் சிரம் பணியுங்கள்” என்று நாம் கூறியதை (நபியே! நீர் நினைவு கூர்வீராக)! அப்போது இப்லீஸைத் தவிர அவர்கள் (அனைவரும்) சிரம் பணிந்தார்கள், அவன் ஜின் இனத்திலுள்ளவனாக இருந்தான், ஆகவே, அவன் தன் இரட்சகனுடைய கட்டளைக்கு மாறு செய்து விட்டான், எனவே (மனிதர்களே!) நீங்கள் என்னையன்றி (அவனையும், அவனுடைய சந்ததிகளையும் உற்ற நண்பர்களாக எடுத்துக் கொள்வீர்களா? அவர்களோ உங்களுக்குக் கொடிய விரோதிகள், அநியாயக்காரர்களுக்கு (அவர்கள் என்னை விட்டுவிட்டு அவர்களைத் தங்களுக்கு உற்ற நண்பர்களாக) மாற்றிக் கொண்டது மிகக்கெட்டது.

And (remember) when We said to the angels: "Prostrate yourselves unto Adam." So they prostrated themselves except Iblîs (Satan). He was one of the jinn; he disobeyed the Command of his Lord. Will you then take him (Iblîs) and his offspring as protectors and helpers rather than Me while they are enemies to you? What an evil is the exchange for the Zâlimûn (polytheists, and wrong-doers).

வானங்களையும், பூமியையும் சிருஷ்டிப்பதற்கும், மேலும் அவர்களையே சிருஷ்டிப்பதற்கும், அவர்களை நான் (உதவிக்காக) முன்னிலையாக்கிக் கொள்ளவில்லை, வழிகெடுப்பவர்(களான இவர்)களை (எவ்விஷயத்திலும்) நான் என்னுடைய உதவியாளர்களாக ஆக்கிக் கொள்பவனாகவும் இல்லை.

I (Allâh) made them (Iblîs and his offspring) not to witness (nor took their help in) the creation of the heavens and the earth and not (even) their own creation, nor was I (Allâh) to take the misleaders as helpers.

(இரட்சகன், இணைவைத்து வணங்குவோரிடம்,) “நீங்கள் எனக்கு இணையானவர்களென எண்ணிக் கொண்டிருந்தீர்களே அவர்களை நீங்கள் அழையுங்கள்! என்று கூறும் நாளில் அவர்கள் அவர்களை அழைப்பார்கள்; (எனினும்) அவர்கள் அவர்களுக்குப் பதில் கொடுக்க மாட்டார்கள்; அன்றியும், நாம் அவர்களுக்கிடையில் நரகக் கிடங்கை ஏற்படுத்தி விடுவோம்”.

And (remember) the Day He will say: "Call those (so-called) partners of Mine whom you pretended." Then they will cry unto them, but they will not answer them, and We shall put a Maubiq (barrier)¹ between them.

1. In Arabic "Maubiq" also means enmity, or destruction, or a valley in Hell.

இன்னும், குற்றவாளிகள் (அந்நாளில் நரக) நெருப்பைப் பார்த்து விடுவார்கள், அப்போது நிச்சயமாக அதில் தாங்கள் விழக்கூடியவர்கள் என்பதை அவர்கள் உறுதியாக அறிந்து கொள்வார்கள், மேலும் அவர்கள் அதிலிருந்து (தப்ப வேறு) திரும்பும் இடத்தைக் காண மாட்டார்கள்.

And the Mujrimûn (criminals, polytheists, sinners) shall see the Fire and apprehend that they have to fall therein. And they will find no way of escape from there.

நாம் மனிதர்களுக்கு இந்தக்குர் ஆனில், ஒவ்வோர் உதாரணத்தையும் திட்டமாக விவரித்திருக்கிறோம், (எனினும்) மனிதன் (வீண்) தர்க்கம் செய்வதால் மிக அதிகமானவனாக இருக்கிறான்.

And indeed We have put forth every kind of example in this Qur’ân, for mankind. But, man is ever more quarrelsome than anything.

மனிதர்களை – அவர்களிடம் நேர்வழி வந்தபோது (அதை) அவர்கள் ஈமான் கொள்வதிலிருந்தும், அவர்களுடைய இரட்சகனிடம் அவர்கள் பாவ மன்னிப்புக் கேட்பதிலிருந்தும், முன் சென்றவர்களுக்குரிய அல்லாஹ்வின் வழி முறை(யான தண்டனை) அவர்களுக்கு வருவதையும், அல்லது (கண்)முன் வேதனை அவர்களுக்கு வருவதையும் தவிர வேறெதுவும் தடுக்கவில்லை.

And nothing prevents men from believing, (now) when the guidance (the Qur’ân) has come to them, and from asking Forgiveness of their Lord, except that the ways of the ancients be repeated with them (i.e. their destruction decreed by Allâh), or the torment be brought to them face to face?

நன்மாராயங் கூறுபவர்களாகவும், அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்பவர்களாகவும் அல்லாமல் தூதர்களை நாம் அனுப்பவில்லை, நிராகரிப்போரோ பொய்யைக் கொண்டு தர்க்கம் செய்கிறார்கள், காரணம், அதைக்கொண்டு சத்தியத்தை அவர்கள் அழித்து விடுவதற்காக; மேலும், என்னுடைய வசனங்களையும அவர்கள் அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்யப்பட்ட வேதனை வருவதையும் பரிகாசமாக அவர்கள் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

And We send not the Messengers except as givers of glad tidings and warners. But those who disbelieve, dispute with false argument, in order to refute the truth thereby. And they treat My Ayât (proofs, evidence, verses, lessons, signs, revelations, etc.), and that with which they are warned, as a jest and mockery!

மேலும், தன்னுடைய இரட்சகனின் வசனங்களைக் கொண்டு நினைவு படுத்தப்பட்டு பின்னர் அவற்றைப் புறக்கணித்து தன் கைகள் முற்படுத்தியவற்றை மறந்தும் விட்டவனைவிட மிக அநியாயக்காரன் யார்? (குர் ஆனாகிய) இதனை அவர்கள் விளங்கிக் கொள்ளாதவாறு அவர்களுடைய இதயங்களின் மீது திரைகளையும் அவர்களுடைய காதுகளில் அடைப்பையும், நிச்சயமாக நாம் ஆக்கிவிட்டோம், (ஆதலால், நபியே!) நீர் அவர்களை நேர் வழியின்பால் (எவ்வாறு வருந்தி) அழைத்த போதிலும், அப்போது அவர்கள் ஒருபோதும் நேர் வழியை அடையவே மாட்டார்கள்.

And who does more wrong than he who is reminded of the Ayât (proofs, evidence, verses, lessons, signs, revelations, etc.) of his Lord, but turns away from them, forgetting what (deeds) his hands have sent forth. Truly, We have set veils over their hearts lest they should understand this (the Qur’ân), and in their ears, deafness. And if you (O Muhammad صلى الله عليه وسلم) call them to guidance, even then they will never be guided.

இன்னும், (நபியே!) உமதிரட்சகன் மிக்க பிழை பொறுப்பவன், மிக்க கிருபையுடையவன், அவர்கள் சம்பாதித்த (தீய)வற்றின் காரணமாக அவன் (உடனுக்குடன்) அவர்களைப் பிடிப்பதாயிருந்தால், நிச்சயமாக அவர்களுக்கு வேதனையை துரிதமாக்கியிருப்பான், எனினும், (அவர்களை பிடிக்க) அவர்களுக்கு ஒரு வாக்களிக்கப்பட்ட தவணையுண்டு, அவனையன்றி அவர்கள் (தப்பி) ஒதுங்குமிடத்தைப் பெறவே மாட்டார்கள்.

And your Lord is Most Forgiving, Owner of Mercy. Were He to call them to account for what they have earned, then surely, He would have hastened their punishment. But they have their appointed time, beyond which they will find no escape.

மேலும், இத்தகைய ஊர்வாசிகள் -அவர்கள் பாவம் செய்தபோது அவர்களை நாம் அழித்துவிட்டோம், அவர்களை அழிப்பதற்கு ஒரு தவணையையும் நாம் ஏற்படுத்தியிருந்தோம், (அத்தவணையில் நாம் அவர்களை அழித்தோம்)

And these towns (population, - ‘Âd, Thamûd) We destroyed them when they did wrong. And We appointed a fixed time for their destruction.

மூஸா தன்னுடனிருந்த இளைஞனிடம், “இரு கடல்களும் சந்திக்குமிடத்தை நான் அடையும் வரையில் நான் சென்று (பிரயாணித்துக்) கொண்டேயிருப்பேன், அல்லது நீண்ட காலம் (பிரயாணிக்க நேர்ந்தாலும்) நான் சென்று கொண்டிருப்பேன்” என்று கூறியதை (நபியே!) அவர்களுக்கு நீர் நினைவு படுத்துவீராக!

And (remember) when Mûsâ (Moses) said to his boy-servant: "I will not give up (travelling) until I reach the junction of the two seas or (until) I spend years and years in travelling."¹

1. The Story of Mûsâ (Moses) and Khidr عليهما السلام Narrated Sa‘îd bin Jubair: I said to Ibn ‘Abbâs, "Nauf Al-Bikâli claims that Mûsâ (Moses), the companion of Al-Khidr was not the Mûsâ (Moses) of the Children of Israel." Ibn ‘Abbâs said, "The enemy of Allâh… Show more

   The Story of Mûsâ (Moses) and Khidr عليهما السلام Narrated Sa‘îd bin Jubair: I said to Ibn ‘Abbâs, "Nauf Al-Bikâli claims that Mûsâ (Moses), the companion of Al-Khidr was not the Mûsâ (Moses) of the Children of Israel." Ibn ‘Abbâs said, "The enemy of Allâh (Nauf) told a lie." Narrated Ubayy bin Ka‘b that he heard Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم saying, "Mûsâ (Moses) got up to deliver a speech before the Children of Israel and he was asked, ‘Who is the most learned person among the people?’ Mûsâ (Moses) replied, ‘I (am the most learned).’ Allâh admonished him for he did not ascribe knowledge to Allâh Alone.

   So Allâh revealed to him: ‘At the junction of the two seas there is a slave of Ours who is more learned than you.’ Mûsâ (Moses) asked, ‘O my Lord, how can I meet him?’ Allâh said, Take a fish and put it in a basket and then proceed (set out and where you lose the fish, you will find him).’ So Mûsâ (Moses) (took a fish and put it in a basket and) set out, along with his boy-servant Yûsha‘ bin Nûn, till they reached a rock (on which) they both lay their heads and slept. The fish moved vigorously in the basket and got out of it and fell into the sea and there it took its way through the sea (straight) as in a tunnel. (V.18:61) Allâh stopped the current of water on both sides of the way created by the fish, and so that way was like a tunnel. When Mûsâ (Moses) got up, his companion forgot to tell him about the fish, and so they carried on their journey during the rest of the day and the whole night. The next morning Mûsâ (Moses) asked his boy-servant ‘Bring us our morning meal; truly, we have suffered much fatigue in this, our journey.’ (V.18:62)

   Mûsâ (Moses) did not get tired till he had passed the place which Allâh had ordered him to seek after. His boy-servant then said to him, ‘Do you remember when we betook ourselves to the rock? I indeed forgot the fish; none but Satan made me forget to remember it. It took its course into the sea in a strange way.’ (V.18:63)

   There was a tunnel for the fish and for Mûsâ (Moses) and his boy-servant there was astonishment. Mûsâ (Moses) said, ‘That is what we have been seeking’. So they went back retracing their footsteps. (V.18:64) They both returned, retracing their steps till they reached the rock. Behold! There they found a man covered with a garment. Mûsâ (Moses) greeted him. Al-Khidr said astonishingly. ‘Is there such a greeting in your land?’ Mûsâ (Moses) said, ‘I am Mûsâ (Moses).’ He said, ‘Are you the Mûsâ (Moses) of the Children of Israel?’ Mûsâ (Moses) said, ‘Yes’; and added, ‘I have come to you so that you may teach me something of that knowledge which you have been taught’.

   Al-Khidr said, ‘You will not be able to have patience with me.’ (V.18:67)

   ‘O Mûsâ (Moses)! I have some of Allâh’s Knowledge which He has bestowed upon me but you do not know it; and you too, have some of Allâh’s Knowledge which He has bestowed upon you, but I do not know it." Mûsâ (Moses) said, ‘If Allâh wills, you will find me patient, and I will not disobey you in aught.’ (V.18:69).

   Al-Khidr said to him. ‘Then, if you follow me, ask me not about anything till I myself mention it to you.’ (V.18:70). After that both of them proceeded along the sea coast, till a ship passed by and they requested the crew to let them go on board. The crew recognized Al-Khidr and allowed them to get on board free of charge. When they got on board, suddenly Mûsâ (Moses) saw that Al-Khidr had pulled out one of the planks of the ship with an adze. Mûsâ (Moses) said to him, ‘These people gave us a free lift, yet you have scuttled their ship so as to drown its people! Verily, you have committed a thing ‘Imra’ (a Munkar - evil, bad, dreadful thing).’ (V.18:71)

   Al-Khidr said, ‘Did I not tell you, that you would not be able to have patience with me?’ (V.18:72)

   Mûsâ (Moses) said, ‘Call me not to account for what I forgot and be not hard upon me for my affair (with you.)’ (V.18:73)."

   Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم said, "The first excuse given by Mûsâ (Moses), was that he had forgotten. Then a sparrow came and sat over the edge of the ship and dipped its beak once in the sea. Al-Khidr said to Mûsâ (Moses), ‘My knowledge and your knowledge, compared to Allâh’s Knowledge is like what this sparrow has taken out of the sea.’ Then they both got out of the ship, and while they were walking on the sea shore, Al-Khidr saw a boy playing with other boys. Al-Khidr got hold of the head of that boy and pulled it out with his hands and killed him. Mûsâ (Moses) said, ‘Have you killed an innocent person who had killed none! Verily, you have committed a thing ‘Nukra’ (a great Munkar - prohibited, evil, dreadful thing)!’ (V.18:74) He said, ‘Did I not tell you that you would not be able to have patience with me?’ (V.18:75) (The subnarrator said, ‘The second blame was stronger than the first one). Mûsâ (Moses) said, ‘If I ask you anything after this, keep me not in your company; you have received an excuse from me.’ (V.18:76)

   Then they both proceeded until they came to the people of a town. They asked them for food but they refused to entertain them. (Then) they found there a wall on the point of falling down. (V.18:77) (Al-Khidr) set it up straight with his own hands. Mûsâ (Moses) said, ‘We came to these people, but they neither fed us nor received us as guests. If you had wished, you could surely have exacted some recompense for it.’ (Al-Khidr) said, ‘This is the parting between me and you, (please read V. 18:79, 80-82) that is the interpretation of those (things) over which you could not hold patience.’ (V.18:78-82)."

   Allâh’s Messenger صلى الله عليه وسلم said, "We wished Mûsâ (Moses) had more patience so that Allâh might have described to us more about their story." (Sahih Al-Bukhari, Vol.6, Hadith No.249).

அவர்கள் இருவரும் அவ்விரண்டு கடல்களுக்குமிடையே சந்திக்குமிடத்தை அடைந்தபொழுது தங்களுடைய மீனை அவர்களிருவரும் மறந்து விட்டனர், அப்போது அது கடலில் தன்னுடைய வழியைச் சுரங்கமாக அமைத்துக் கொண்டு (சென்று) விட்டது.

But when they reached the junction of the two seas, they forgot their fish, and it took its way through the sea as in a tunnel.

(தாங்கள் செல்லுமிடம் அதுதான் என அறியாது) அவ்விருவரும் (அதைக்) கடந்துவிட்டபோது மூஸா) தன் இளைஞனிடம் “நம்முடைய (காலை) உணவை நீர் நமக்குக் கொண்டு வாரும், நிச்சயமாக நாம் நம்முடைய இந்த யாத்திரையில் களைப்பைச் சந்தித்து விட்டோம்” என்று கூறினார்.

So when they had passed further on (beyond that fixed place), Mûsâ (Moses) said to his boy-servant: "Bring us our morning meal; truly, we have suffered much fatigue in this, our journey."

அ(தற்க)வர், “அக்கற்பாறையில் நாம் ஒதுங்கிய சமயத்தில் நீங்கள் பார்த்தீர்களா? அப்போது நிச்சயமாக நான் மீனை (ப்பற்றிக்கூற) மறந்துவிட்டேன், அதனை நான் கூறுவதை ஷைத்தானையன்றி (மற்றெவரும்) எனக்கு மறக்கச் செய்யவில்லை, (அங்கு அது) கடலில் (செல்ல) ஆச்சரியமான விதத்தில் தன் வழியை எடுத்துக் கொண்டது” என்று கூறினார்.

He said: "Do you remember when we betook ourselves to the rock? I indeed forgot the fish; none but Shaitân (Satan) made me forget to remember it. It took its course into the sea in a strange (way)!"

(அதற்கு மூஸாவாகிய) அவர் “அதுதான் நாம் தேடிக் கொண்டிருந்த (இடமான)தாகும்” என்று கூறினார். பின்னர் அவ்விருவரும் (அவ்விடத்தைத் தேடித்) தங்கள் அடிச்சுவடுகளின் மீதே பின்பற்றி (வந்த வழியே) இருவரும் திரும்பிச் சென்றார்கள்.

[Mûsâ (Moses)] said: "That is what we have been seeking." So they went back retracing their footsteps.

ஆகவே, அவ்விருவரும் (அங்கு) நம் அடியார்களில் ஒரு அடியாரைக் கண்டார்கள், அவருக்கு நம்மிடமிருந்து அருளை அளித்திருந்தோம், இன்னும் நாம் அவருக்கு நம்மிடமிருந்து அறிவையும் கற்பித்திருந்தோம்.

Then they found one of Our slaves, on whom We had bestowed mercy from Us, and whom We had taught knowledge from Us.

மூஸா அவரிடம் “உங்களுக்குக் கற்பிக்கப்பட்ட நன்மையானவற்றை நீங்கள் எனக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதற்காக நான் உங்களைப் பின் தொடரட்டுமா? என்று கேட்டார்.

Mûsâ (Moses) said to him (Khidr): "May I follow you so that you teach me something of that knowledge (guidance and true path) which you have been taught (by Allâh)?"

அ(தற்க)வர், “என்னுடன் பொறுமையாக இருக்க நிச்சயமாக நீர் சக்தி பெறவே மாட்டீர்” என்று கூறினார்.

He (Khidr) said: "Verily you will not be able to have patience with me!

“(ஆகவே), செய்தியால் எதைப்பற்றி நீர் முழுமையாக அறியமாட்டீரோ அதன் மீது நீர் எவ்வாறு பொறுமையாக இருப்பீர்?” (என்றும் கூறினார்.)

"And how can you have patience about a thing which you know not?"

(அதற்கு மூஸாவாகிய) அவர் “அல்லாஹ் நாடினால் (எவ்விஷயத்திலும்) பொறுமையாளனாகவும், எக்காரியத்திலும் நான் உமக்கு மாறு செய்யாதவனாகவும் என்னை நீர் காண்பீர்” என்று கூறினார்.

Mûsâ (Moses) said: "If Allâh wills, you will find me patient, and I will not disobey you in aught."

அ(தற்க)வர், “நீர் என்னைப் பின்பற்றுவதாயின், எந்த ஒரு விஷயத்தைப் பற்றியும், நானாகவே அதனைப்பற்றி உமக்கு செய்தி விளக்கும் வரையில் நீர் என்னிடம் கேட்காதீர்” என்று கூறினார்.

He (Khidr) said: "Then, if you follow me, ask me not about anything till I myself mention of it to you."

(இவ்வாறு முடிவெடுத்துக் கொண்டு) பின்னர், அவ்விருவரும் ஒரு கப்பலில் ஏறும் வரையில் சென்றார்கள், (கப்பலில் ஏறிய பின்னர்) அவர் (அதன் ஒரு பலகையைப் பெயர்த்து) அதனை ஓட்டையாக்கிவிட்டார், (அதற்கு மூஸாவாகிய அவர் “இதிலுள்ளவர்களை மூழ்கடிக்கவா நீர் ஓட்டையாக்கினீர், நிச்சயமாக நீர் மிகப் பெரும் காரியத்தை செய்துவிட்டீரே” என்று கூறினார்.

So they both proceeded, till, when they embarked the ship, he (Khidr) scuttled it. Mûsâ (Moses) said: "Have you scuttled it in order to drown its people? Verily, you have committed a thing "Imr" (a Munkar - evil, bad, dreadful thing)."

அ(தற்க)வர், “நிச்சயமாக நீர் என்னுடன் பொறுமையாக இருக்கச் சக்தி பெறவே மாட்டீர் என்று நான் கூறவில்லையா?” என்றார்.

He (Khidr) said: "Did I not tell you, that you would not be able to have patience with me?"

அ(தற்கவர் “நான் மறந்துவிட்டதைப்பற்றி நீர் என்னை குற்றம் பிடிக்க வேணடாம் என் விஷயத்தில் எனக்கு சிரமத்தையும் ஏற்படுத்தி (என்னை நெருக்கடியிலும் ஆக்கி)விட வேண்டாம்” என்று கூறினார்.

[Mûsâ (Moses)] said: "Call me not to account for what I forgot,¹ and be not hard upon me for my affair (with you)."

1. a) If someone does something against his oath due to forgetfulness (should he make expiation?). And the Statement of Allâh: "And there is no sin on you, concerning that in which you made a mistake." (V.33:5) And Allâh said: "[Mûsâ (Moses) said to Khidr]: Call… Show more

   a) If someone does something against his oath due to forgetfulness (should he make expiation?). And the Statement of Allâh:

   "And there is no sin on you, concerning that in which you made a mistake." (V.33:5)

   And Allâh said:

   "[Mûsâ (Moses) said to Khidr]: Call me not to account for what I forgot." (V.18:73)

   Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: The Prophet صلى الله عليه وسلم said, "Allâh forgives my followers those (evil deeds) their ownselves may whisper or suggest to them as long as they do not act (on it) or speak." (Sahih Al-Bukhari, Vol. 8, Hadith No.657)

   b) Narrated Abu Hurairah رضي الله عنه: The Prophetصلى الله عليه وسلم said, "If somebody eats something forgetfully while he is fasting, then he should complete his fast, for Allâh has made him eat and drink." (Sahih Al-Bukhari, Vol. 8, Hadith No.662).

பின்னர் இருவரும் கப்பலிலிருந்து இறங்கி நடந்தனர், முடிவாக வழியில் ஒரு சிறுவனை அவ்விருவரும் சந்திக்கவே, அவர் அச்சிறுவனை கொன்று விட்டார், கொலைக் குற்றமின்றி ஒரு பரிசுத்தமான ஆத்மாவை நீர் கொலை செய்து விட்டீரே” நிச்சயமாக நீர் மறுக்கப்பட வேண்டிய ஒரு தகாத காரியத்தைச் செய்துவிட்டீர்” என்று (மூஸாவாகிய) அவர் கூறினார்.

Then they both proceeded, till they met a boy, and he (Khidr) killed him. Mûsâ (Moses) said: "Have you killed an innocent person who had killed none? Verily, you have committed a thing Nukr (a great Munkar - prohibited, evil, dreadful thing)!"

அ(தற்க)வர், “நிச்சயமாக நீர் என்னுடன் பொறுமையாக இருக்க சக்தி பெறவே மாட்டீர்கள்” என்று நான் உமக்கு (முன்னரே) கூறவில்லையா?” என்று (மூஸாவிடம்) கேட்டார்.

(Khidr) said: "Did I not tell you that you can have no patience with me?"

(அதற்கு மூஸா) “இதன் பின்னர், எவ்விஷயத்தைப் பற்றியும் உம்மிடம் நான் கேட்பேனாயின், நீர் என்னை உம்முடன் வைத்துக் கொள்ள வேண்டாம், என்னிடமிருந்து மன்னிக்கும் எல்லையை நிச்சயமாக நீர் அடைந்து விட்டீர்” என்று கூறினார்.

[Mûsâ (Moses)] said: "If I ask you anything after this, keep me not in your company, you have received an excuse from me."

பின்னர் அவ்விருவம் ஓர் ஊர்வாசிகளிடம் வந்து சேரும்வரை நடந்தனர், (அங்கு வந்துசேர்ந்தபின்) தங்கிளிருவருக்கும் உணவளிக்குமாறு அவ்வூராரைக் கேட்டார்கள், ஆனால், அவர்கள் இவ்விருவருக்கும் விருந்தளிக்க மறுத்து விட்டனர், பிறகு அதில் ஒரு சுவரை – அது துரிதமாக இடிந்து விழுந்துவிடக் கூடியதாக – அவ்விருவரும் கண்டனர், ஆகவே, அவர் அதனை விழாது நிறுத்தி வைத்தார், (அதற்கு மூஸா அவரிடம்,) “நீர் நாடியிருந்தால் (இவ்வூராரிடம்) இதற்குரிய கூலியை எடுத்திருக்கலாமே” என்று கூறினார்.

Then they both proceeded, till, when they came to the people of a town, they asked them for food, but they refused to entertain them. Then they found therein a wall about to collapse and he (Khidr) set it up straight. [Mûsâ (Moses)] said: If you had wished, surely, you could have taken wages for it!"

அ(தற்க)வர், “எனக்கும், உமக்குமிடையில் இதுதான் பிரிவாகும், எதன்மீது பொறுமையாய் இருக்க நீர் சக்தி பெறவில்லையோ அதன் விளக்கத்தை நான் உமக்கு அறிவிக்கிறேன்” என்று கூறினார்.

(Khidr) said: "This is the parting between me and you, I will tell you the interpretation of (those) things over which you were unable to hold patience.

அக்கப்பல் கடலில் வேலை செய்யும் ஏழைகள் சிலருக்கு உரியதாக இருந்தது, ஆகவே, அதனைப் பழுதாக்க நான் நாடினேன், மேலும் இது செல்லும் வழியில் அவர்களுக்கு (முன்) அப்பால் ஓர் அரசன் இருக்கிறான், அவன் (பழுதற்ற) கப்பல் ஒவ்வொன்றையும் அபகரித்து எடுத்துக் கொள்கிறான்.

"As for the ship, it belonged to Masâkîn (poor people) working in the sea. So I wished to make a defective damage in it, as there was a king behind them who seized every ship by force.

மேலும், “(கொல்லப்பட்ட) அந்தச் சிறுவன் - அவனுடைய பெற்றோர் இருவரும் விசுவாசிகளாக இருக்கிறார்கள்; அவன் (வளர்ந்து) அவ்விருவரையும் அக்கிரமம் செய்யுமாறும், (அல்லாஹ்வை) நிராகரிக்குமாறும் சிரமப்படுத்தி விடுவான் என்று நாம் பயந்(து அவ்வாறு செய்)தோம்.

"And as for the boy, his parents were believers, and we feared lest he should oppress them by rebellion and disbelief.