Mushaf · Page 492

அவர்களுடைய வீடுகளுக்குரிய வாயில்களையும், எதன் மீது அவர்கள் சாய்ந்து கொண்டிருப்பார்களோ அத்தகைய கட்டில்களையும் (வெள்ளியினால் ஆக்கிருப்போம்).

And for their houses, doors (of silver), and thrones (of silver) on which they could recline,

இன்னும், தங்கமாகவும் (ஆக்கியிருப்போம், ஆனால்,) இவை ஒவ்வொன்றும், இவ்வுலக வாழ்க்கையிலுள்ள சுகங்களே தவிர வேறில்லை, உமதிரட்சகனிடத்தில் மறுமையோ பயந்து நடப்பவர்களுக்கு உரியதாகும்.

And adornments of gold. Yet all this (i.e. the roofs, doors, stairs, elevators, thrones of their houses) would have been nothing but an enjoyment of this world. And the Hereafter with your Lord is (only) for the Muttaqûn.¹

1. Al-Muttaqûn: means the pious believers of Islamic Monotheism who fear Allâh much (abstain from all kinds of sins and evil deeds which He has forbidden) and love Allâh much (perform all kinds of good deeds which He has ordained).

எவர் அர்ரஹ்மானுடைய நல்லுபதேசத்தைப் புறக்கணித்து விடுகின்றாரோ, அவருக்கு நாம், ஒரு ஷைத்தானை (நண்பனாக)ச் சாட்டிவிடுவோம், அவன் அவருக்கு இணை பிரியாத தோழனாகி விடுகிறான்.

And whosoever turns away blindly from the remembrance of the Most Gracious (Allâh) (i.e. this Qur’ân and worship of Allâh), We appoint for him Shaitan (Satan - devil) to be a Qarîn (a companion) to him.

நிச்சயமாக, (ஷைத்தான்களாகிய) அவர்கள், அவர்களை (அல்லாஹ்வின்) நேரான பாதையிலிருந்து தடுத்தும்விடுகின்றனர், மேலும், அவர்களோ தாங்கள் நேரான பாதையில் இருப்பவர்கள் என எண்ணிக் கொள்வார்கள்.

And verily, they (Satans / devils) hinder them from the Path (of Allâh), but they think that they are guided aright!

முடிவாக, (ஷைத்தானை நண்பனாக இணைக்கப்பட்ட) அவன் (மறுமையில்) நம்மிடம் வந்து விடுவானேயானால், “எனக்கும், உனக்குமிடையில் கிழக்குத் திசைக்கும், மேற்குத் திசைக்கும் உள்ள தொலை தூரமாக இருந்திருக்க வேண்டுமே? என்றும், (என்னை வழிகெடுத்த) இந்தத் தோழன் மிகக் கெட்டவன்” என்றும் கூறுவான்.

Till, when (such a one) comes to Us, he says [to his Qarîn (Satan / devil companion)] "Would that between me and you were the distance of the two easts (or the east and west)" - a worst (type of) companion (indeed)!

(உலகில் இருந்தபோது) நீங்கள் அநியாயம் செய்துவிட்டதற்காக, இன்றையத் தினம் உங்களுக்கு (எதுவும்) பயனளிக்கவே செய்யது, நிச்சயமாக நீங்கள் வேதனையில் கூட்டானவர்களாக இருப்பீர்கள் (என்று கூறப்படும்).

It will profit you not this Day (O you who turn away from Allâh’s remembrance and His worship) as you did wrong, (and) that you will be sharers (you and your Qarîn ) in the punishment.

(நபியே!) நீர் செவிடனை கேட்கச் செய்வீரா? அல்லது நீர் குருடனையும், பகிரங்கமான வழிகேட்டிலிருப்பவனையும் நேர்வழியில் செலுத்துவீரா?

Can you (O Muhammad صلى الله عليه و سلم) make the deaf to hear, or can you guide the blind or him who is in manifest error?

பின்னர் (நபியே!) உம்மை நாம் (மரணிக்கச் செய்து இவ்வுலகிலிருந்து) கொண்டு செல்வோமாயின், அப்போது நிச்சயமாக நாம் அவர்களைத் தண்டிக்ககூடியவர்கள்தாம்-

And even if We take you (O Muhammad صلى الله عليه و سلم) away, We shall indeed take vengeance on them.

அல்லது நாம் அவர்களுக்கு வாக்களித்திருந்தோமே அத்தகையதை (-தண்டனையை) நிச்சயமாக நாம் உமக்குக் காண்பிப்போம், ஏனெனில் நிச்சயமாக நாம் அவர்கள் மீது ஆற்றலுடையோராவோம்.

Or (if) We show you that wherewith We threaten them: then verily We have perfect command over them.

ஆகவே, (நபியே!) வஹீ மூலம் உமக்கு அறிவிக்கப்பட்டதே அத்தகையதைப் பலமாகப் பிடித்துகொள்வீராக! நிச்சயமாக நீர் நேரான பாதையின் மீது இருக்கின்றீர்.

So hold you (O Muhammad صلى الله عليه و سلم) fast to that which is revealed to you. Verily you are on the Straight Path.

மேலும், நிச்சயமாக (குர் ஆனாகிய) இது உமக்கும், உம்முடைய சமூகத்தார்க்கும் ஒரு நல்லுபதேசமாகும், (மறுமையில்) நீங்கள் கேட்கப்படுவீர்கள்.

And verily this (the Qur’ân) is indeed a Reminder for you (O Muhammad صلى الله عليه و سلم) and your people (Quraish people, or your followers), and you will be questioned (about it).

(நபியே!) நம்முடைய தூதர்களாகிய உமக்கு முன்னர் நாம் அனுப்பி வைத்தவர்களிடம் அர்ரஹ்மானையன்றி வணங்கப்படும் வேறு தெய்வங்களை நாம் ஆக்கியிருந்தோமா? என்று நீர் கேட்பீராக!

And ask (O Muhammad صلى الله عليه و سلم) those of Our Messengers whom We sent before you: "Did We ever appoint âlihâh (gods) to be worshipped besides the Most Gracious (Allâh)?"

நிச்சயமாக மூஸாவை நம்முடைய அத்தாட்சிகளுடன் ஃபிர் அவ்னிடமும், அப்பொழுது சமுதாயத் தலைவர்களிடமும் நாம் அனுப்பி வைத்தோம், அப்பொழுது அவர் (அவர்களிடம்) “நிச்சயமாக நான் அகிலத்தாரின் இரட்சகனுடைய தூதன்” (ஆவேன்) என்று கூறினார்.

And indeed We did send Mûsâ (Moses) with Our Ayât (proofs, evidence, verses, lessons, signs, revelations, etc.) to Fir‘aun (Pharaoh) and his chiefs (inviting them to Allâh’s religion of Islâm) He said: "Verily, I am a Messenger of the Lord of the ‘Âlamîn (mankind, jinn and all that exists)."

ஆகவே, அவர்களிடம் நம்முடைய அத்தாட்சிகளைக் கொண்டு அவர் வந்த போது, உடனே அவர்கள் அ(தை ஏற்றுகொள்வ)தை விட்டு (ஏளனம் செய்து) சிரித்தனர்.

But when he came to them with Our Ayât (proofs, evidence, verses, lessons, signs, revelations) behold, they laughed at them.