وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَٱتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَٰهِيمَ حَنِيفًا ۗ وَٱتَّخَذَ ٱللَّهُ إِبْرَٰهِيمَ خَلِيلًا
எவர் அல்லாஹ்வுக்கு (முற்றிலும் வழிப்பட்டு) தன் முகத்தை ஒப்படைத்துவிட்டு, அவர் நன்மை செய்தவராக இருக்க (அசத்தியத்திலிருந்து நீங்கி)சத்தியத்தைச் சார்ந்த இப்ராஹீமுடைய மார்க்கத்தையும் பின்பற்றுகிறாரோ அவரைவிட மார்க்கத்தால் மிக அழகானவர் யார்? மேலும் அல்லாஹ் இப்றாஹீமைத் (தன்னுடைய) உற்ற தோழராக எடுத்துக் கொண்டான்.
மொழிபெயர்ப்பு: மன்னர் ஃபஹத் குர்ஆன் அச்சக வளாகம்
And who can be better in religion than one who submits his face (himself) to Allâh (i.e. follows Allâh’s religion of Islâmic Monotheism); and he is a Muhsin (a good-doer - See V.2:112). And follows the religion of Ibrâhîm1(Abraham) Hanîfa (Islâmic Monotheism - to worship none but Allâh Alone). And Allâh did take Ibrâhîm (Abraham) as a Khalîl (an intimate friend)!
See the footnote of (V.2:135), the narration of Zaid bin ‘Amr bin Nufail.
Translation: Dr. Muhsin Khan / Al-Allamah Taqi-ud-Din Al-Hilali