وَضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ أَحَدُهُمَآ أَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلَىٰ شَىْءٍ وَهُوَ كَلٌّ عَلَىٰ مَوْلَىٰهُ أَيْنَمَا يُوَجِّههُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖ هَلْ يَسْتَوِى هُوَ وَمَن يَأْمُرُ بِٱلْعَدْلِ ۙ وَهُوَ عَلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ
மேலும், இரு மனிதரை அல்லாஹ் உதாரணமாகக் கூறுகின்றான், அவ்விருவரில் ஒருவன் ஊமை(யான அடிமை) எதன் மீதும் சக்தி பெற மாட்டான், இன்னும் அவன் தன் எஜமானனுக்குச் சுமையாகவும் இருக்கிறான், (எஜமானாகிய) அவன், அவனை எங்கு அனுப்பிய போதிலும் யாதொரு நன்மையையும் அவன் கொண்டுவர மாட்டான். அவனும், நேரான வழியில் தானும் இருந்துகொண்டு (பிறருக்கு) நீதத்தையே ஏவிக் கொண்டுமிருப்பவனும் சமமாவானா?
மொழிபெயர்ப்பு: மன்னர் ஃபஹத் குர்ஆன் அச்சக வளாகம்
And Allâh puts forward (another) example of two men, one of them dumb, who has no power over anything (disbeliever), and he is a burden on his master; whichever way he directs him, he brings no good. Is such a man equal to one (believer in the Islâmic Monotheism) who commands justice, and is himself on the Straight Path?
Translation: Dr. Muhsin Khan / Al-Allamah Taqi-ud-Din Al-Hilali