فَمَآ ءَامَنَ لِمُوسَىٰٓ إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّن قَوْمِهِۦ عَلَىٰ خَوْفٍ مِّن فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِمْ أَن يَفْتِنَهُمْ ۚ وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى ٱلْأَرْضِ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلْمُسْرِفِينَ
(இதன் பின்னர்,) ஃபிர் அவ்னும், அவர்களின் பிரதானிகளும் தங்களைத் துன்புறுத்துவார்கள் என்ற பயத்தின் மீது அவருடைய சமூகத்தாரிலிருந்து ஒரு கிளையினரைத் தவிர (வேறு எவரும்) மூஸாவை ஈமான் கொள்ளவில்லை, மேலும், நிச்சயமாக ஃபிர் அவ்ன், (அப்)பூமியில் மிக்க சக்திவாய்ந்தவன், (கொடுமை செய்வதில்) நிச்சயமாக அவன் வரம்பு மீறியவர்களிலும் உள்ளவனாவான்.
மொழிபெயர்ப்பு: மன்னர் ஃபஹத் குர்ஆன் அச்சக வளாகம்
But none believed in Mûsâ (Moses) except the offspring of his people, because of the fear of Fir‘aun (Pharaoh) and his chiefs, lest they should persecute them; and verily, Fir‘aun (Pharaoh) was an arrogant tyrant on the earth, he was indeed one of the Musrifûn (polytheists, sinners and transgressors, those who give up the truth and follow the evil, and commit all kinds of great sins).
Translation: Dr. Muhsin Khan / Al-Allamah Taqi-ud-Din Al-Hilali