9 Jumada al-Ula 1448Tue, 20 October 2026
هَـٰذَا عَطَآؤُنَا فَٱمْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
“இது (உமக்கு கொடுக்கப்பட்ட) நம்முடைய அன்பளிப்பாகும், ஆகவே, (இதிலிருந்து பிறருக்கு கொடுத்து) உபகாரம் செய்யும், அல்லது (உம்மிடமே) நிறுத்திக்கொள்ளும், உம் மீது எந்த கேள்வி கணக்கும் இல்லை”.
மொழிபெயர்ப்பு: மன்னர் ஃபஹத் குர்ஆன் அச்சக வளாகம்
[Allâh said to Sulaimân (Solomon)]: "This is Our gift: so spend you or withhold, no account will be asked (of you)."
Translation: Dr. Muhsin Khan / Al-Allamah Taqi-ud-Din Al-Hilali
This commentary covers verses 35–39 together.
{35 ـ 39} فَـ {قَالَ ربِّ اغۡفِرۡ لي وَهَبۡ لي مُلۡكاً لا ينبغي لأحدٍ من بعدي إنَّك أنت الوهابُ}:
فاستجاب الله له، وغفر له، وردَّ عليه مُلْكَه، وزادَه ملكاً لم يحصُلْ لأحدٍ من بعده، وهو تسخيرُ
الشياطين له يبنونَ ما يريدُ ويغوصون له في البحر يستخرِجون الدُّرَّ والحُلِيَّ، ومَنْ عصاه منهم؛
قَرَّنَه في الأصفاد وأوثقه، وقلنا له:{هذا عطاؤنا}: فَقُرَّ به عيناً، {فامنُنۡ}: على من شئتَ، {أو أمۡسِكۡ}:
مَنْ شئتَ {بغير حسابٍ}؛ أي: لا حرج عليك في
ذلك ولا حسابَ؛ لعلمه تعالى بكمال عدلِهِ وحسن أحكامِهِ.
